Organizacion e diversidade da biosfera

50 %
50 %
Information about Organizacion e diversidade da biosfera

Published on October 26, 2016

Author: jmsantaeufemia

Source: slideshare.net

1. A Biosfera Organización e diversidade

2. Organización e diversidade na biosfera * Autorregulación dunha comunidade •Autorregulación dunha poboación •Factores limitantes abióticos •Factores limitantes bióticos; relacións interespecíficas •Evolución dos ecosistemas no tempo • Cambios da biodiversidade e extincións • Sucesións e regresións * Biodiversidade

3. Un ecosistema é un sistema tipo caixa negra pechada (aberto para a enerxía, pechado para a materia) e que se autorregula, podendo permanecer en equilibrio dinámico ao longo do tempo. AUTORREGULACIÓN DUN ECOSISTEMA

4. Cantas máis relacións existan entre os compoñentes do ecosistema, máis difícil é romper o seu equilibrio

5. N = n° individuos K = capacidade de carga r = potencial biótico (TN – TM) r = potencial biótico = (TN – TM) = refírese á máxima capacidade que posúen os individuos dunha poboación para reproducirse en condicións óptimas; é característico de cada especie AUTORREGULACIÓN DE POBOACIÓNS Conxunto de factores que impiden a unha poboación acadar o seu potencial biótico.

6. A resistencia ambiental inclúe factores bióticos e abióticos que regulan a capacidade reproductiva dunha poboación limitándoa. Exemplos: falta de auga, de refuxo, de alimento, presencia de depredadores ou parásitos, exceso de poboación, etc

7. As poboacións de seres vivos atópanse nun equilibrio dinámico, que sofre fluctuacións arredor do límite de carga, K

8. Os seres vivos teñen diversas estratexias reproductivas

9. Unhas especies presentan elevada fertilidade (gran potencial biótico) aínda que a súa supervivencia sexa baixa. Denomínanse r estrategas, e son propias de ambientes cambiantes ou inestables, sometidas a elevados índices de mortalidade, que compensan con crecementos explosivos en períodos favorables. Son especies oportunistas, pioneras ou colonizadoras que basean o seu éxito en producir un gran número de esporas, ovos, larvas, aínda que a súa mortalidade sexa moi elevada (curva de supervivencia de tipo III)

10. Outras especies teñen o número de individuos por debaixo da capacidade de carga K, son os K estrategas, que priman a supervivencia por encima da fertilidade. Son especies propias de ambientes estables, moi adaptadas á eles, en xeral grandes e lonxevas. Son territoriais, con marcada organización social. En ocasións, non todos os individuos se reproducen, son moi sensibles a cambios ambientais. A súa curva de supervivencia é de tipo I

11. Estrategas da r: •Organismos oportunistas, pouco esixentes cos factores ambientais •Colonizan hábitats recén creados ou difíciles •Invierten a súa enerxía reproductiva na producción de ovos ou sementes •Pouca enerxía no coidado da descendencia •Producen un número elevado de descendentes, alta tasa de natalidade •Alta tasa de mortandade •Esperanza de vida moi curta Estrategas da K: •Organismos especialistas, exigentes coas condicións do hábitat en que viven •Ocupan biotopos pouco cambiantes; adáptanse moi ben ás súas características •Invierten a enerxía reproductiva no cuidado da descendencia •Pouca enerxía na producción de ovos ou sementes •Pouca descendencia, baixa tasa de natalidade •Baixa tasa de mortandade •Esperanza de vida máis ben longa

12. Tipo I. Especies con baixa tasa de mortalidade ata acadar unha certa idade na que aumenta rápidamente. Exemplos: grandes mamíferos, o home, que son estrategas da K Tipo II. A tasa de mortalidade varía pouco coa idade, como ocurre na maioría das aves, a curva ten forma diagonal descendente Tipo III. Especies r-estrategas que sofren unha elevada mortalidade nas primeiras etapas de vida, larvaria o xuvenil, tendo despois maior probabilidade de supervivencia. A curva mostra un pronunciado descenso inicial seguido dunha fase máis estable Curvas de supervivencia das especies I II III

13. EQUILIBRIO DINÁMICO FLUCTUACIÓNSESTABILIDADE FRAXILIDADE EXTINCIÓNS

14. O desenvolvemento dunha poboación nun ecosistema está limitado por os factores físicos ou abióticos do medio

15. Cada especie desenvólvese dentro duns valores dos factores do medio: existe un intervalo de tolerancia (mínimo e máximo fisiolóxico) e un intervalo óptimo (os valores máis apropiados para o desenvolvemento dunha especie concreta)

16. Valencia ecolóxica Intervalo de tolerancia dunha especie respecto a un factor do medio

17. ESPECIES ESTENOICAS •Xeralistas •Nicho ecolóxico amplo •Estrategas “r” •Eficacia moderada en moitos medios diferentes •Adaptables a medios cambiantes ESPECIES EURIOICAS •Especialistas •Nicho ecolóxico reducido •Estrategas “K” •Moi eficaces en medios concretos •Adaptados a medios moi estables Valencia ecolóxica +-

18. Porcentaxe de mortalidade dunha bolboreta

19. Factores limitantes bióticos: relacións interespecíficas

20. 
 INTERACCIÓN DEPREDADOR-PRESA

21. Modelo DEPREDADOR - PRESA

22. ESPAZO DE FASES

23. PARASITISMO Un organismo (parásito) consume unha parte doutro (hospedador), causándole dano pero non a morte

24. Ciclos biolóxicos de dous endoparásitos

25. Anisakys Ciclo de la malaria

26. Ectoparásito do home

27. Cuscuta, ectoparásito do toxo

28. COMPETENCIA INTERESPECÍFICA: Dúas especies compiten polo mesmo recurso

29. PRINCIPIO DE EXCLUSIÓN COMPETITIVA

30. NICHO ECOLÓXICO = papel que desempeña unha especie nun ecosistema. Conxunto de condicións abióticas e bióticas que necesita para vivir nun hábitat determinado

31. NICHO = “la profesión “ HÁBITAT = “la casa”

32. Nicho potencial e nicho real

33. Especies vicarias: o mesmo nicho ecolóxico en diferentes biomas ou ecosistemas

34. COMENSALISMO = Beneficio trófico dunha especie, a outra non sae perxudicada

35. FORESIA = Beneficio dunha especie, que aproveita ó patrón para moverse, diseminar as súas sementes ou crías

36. TANATOCRESE Beneficio dunha especie, que aproveita restos, partes mortas, esqueletos doutra con fins non tróficos: protexerse, gardecerse, etc.

37. MUTUALISMO = Beneficio mutuo

38. Pez payaso e anémona: Un caso de Mutualismo

39. SIMBIOSE = Beneficio e dependencia mutua, unión íntima. Líquen = alga + fungo

40. Otro exemplo de simbiose: As micorrizas

41. Explotación La explotación consiste en la interacción de varias especies durante su actividad biológica, que tiene como resultado el beneficio de unas especies a expensas de otras que se ven perjudicadas

42. Inquilinismo. Es la asociación entre una especie (inquilino) y otra que le da cobijo en su propio cuerpo. Un ejemplo de inquilinismo es la asociación entre una ardilla y el árbol que la cobija. Otro ejemplo son los peces del género Fierasfer, que suelen alojarse en el cuerpo de las holoturias.

43. Epibiosis. La epibiosis es la relación que se da entre dos organismos cuando uno vive sobre el otro. Por ejemplo, las plantas epífitas, que tienen como sustrato otras plantas

44. Biodiversidade Riqueza ou variedade das especies dun ecosistema Novo concepto da biodiversidade, tras Rio 92

45. A biodiversidade reflicta a complexidade dun ecosistema

46. Nos límites de dous ecosistemas (ecotono) atópanse as especies características dos dous, ademáis das especies características dos espazos de transición (especies de borde). Por iso acádanse elevadas cifras de biodiversidade e complexidade

47. A biodiversidade pode medirse con diferentes índices que reflictan a sua complexidade (pode expresarse en bits de información) ÍNDICES DE BIODIVERSIDADE A medida da biodiversidade debe ter en conta: • A riqueza en especies (número de especies diferentes) • A abundancia relativa de cada especie (tamaño de cada unha das poboacións da comunidade)

48. ÍNDICES DE DOMINANCIA NA COMUNIDADE É interesante medir o grado de dominancia (en parte oposto ó índice de diversidade) xa que informa sobre a influencia e importancia dalgunhas especies do ecosistema. Índice de Berger-Parker 
 D= (Nmax / N) sendo Nmax abundancia da especie dominante. Cuanto máis próximo a 1 este significara que maior é a dominancia e menor a diversidade. Cando unha especie é moito maior en número que as demáis fálase de DOMINANCIA

49. Novo concepto de Biodiversidade trala “Conferencia de Rio de Xaneiro 1992” •Diversidade e abundancia de especies
 (Concepto clásico da Biodiversidade) •Variedade de hábitats e ecosistemas (Biomas) •Diversidade xenética 
 (inclúe os xenes das especies e tamén as variantes dentro de cada especie - variedades e razas-)

50. Galiña de Mós Freiresa (277 exemplares) Pedrês Portuguesa Guicho (24 exemplares) Porco celta raza Minhota Mostras da diversidade xenética nas razas autóctonas de Galicia e Portugal

51. Evolución dos ecosistemas no tempo ➢ Cambios na biodiversidade; extincións ➢ Sucesións ecolóxicas e regresións

52. Evolución da diversidade ó longo dos tempos xeolóxicos Millones de años Perda dunha especie cada 500 anos

53. •Causas naturais •Catástrofes naturais: inundacións, incendios, caídas de meteoritos, erupcións, competencia entre especies, migracións de especies, etc. •Cambios climáticos •Causas de orixe antropoxénico •Sobreexplotación de recursos: deforestación, sobrepesca, caza, actividades de coleccionismo e recolección, sobrepastoreo, cultivos intensivos, etc. •Destrucción de hábitats: deforestación, incendios, introducción de especies foráneas, contaminación, actividades da industria e da construcción, etc. Causas das extincións e da perda de biodiversidade

54. •Extinción de especies •Alteración do hábitat •Disminución dos recursos cinexéticos •Disminución de recursos recreativos •Pérdida de variedades xenéticas •Variedades de cultivo •Razas e especies gandeiras •Desaparición de sustancias útiles •Para uso médico •Para uso industrial, etc Consecuencias da perda de biodiversidade

55. Especies extintas Lobo marsupial Paloma migratoria Dodó

56. •Protección de áreas xeográficas que inclúan as especies máis ameazadas •Creación de bancos de xenes e sementes coas variedades e especies raras •Regular as actividades que supongan riesgo: caza, pesca, industria, construcción, etc. •Medidas informativas e educativas para concienciar á poboación da importancia da conservación da biodiversidade •Realización de congresos, convenios, reunións, para discutir solucións e tomar acordos internacionais (29-dic-1993, entrada en vigor do Convenio sobre a diversidade Biolóxica, de acordo ó pactado na Conferencia de Rio, 1992) ¿SOLUCIONS?

57. SUCESIÓN ECOLÓXICA = Conxunto de cambios sucesivos nun ecosistema ó longo do tempo Sucesións e regresións Etapa inicial Etapa final (climax)Etapas intermedias

58. REGRESIÓNS = Destruccións ou alteracións da estructura dun ecosistema O ecosistema retorna a situacións similares á inicial dunha sucesión. Poden producirse por catástrofes naturais ou por destruccións producidas polo home

59. SUCESIÓN PRIMARIA A comunidade establécese sobre unha zona virxe (por exemplo, sobre unha illa volcánica recén formada), parte dunha situación “cero”

60. SUCESIÓN SECUNDARIA Ten lugar a partir de ecosistemas xa existentes que sufriron unha destrucción parcial, unha previa REGRESIÓN (como por exemplo sobre un área incendiada ou talada) Sucesión secundaria REGRESIÓN

61. Cambios no ecosistema durante a sucesión

62. +- BIODIVERSIDADE NICHOS ECOLÓXICOS BIOMASA DENSIDADE DAS POBOACIÓNS NIVEIS TRÓFICOS ESTABILIDADE PERMANENCIA DOS ELEMENTOS QUÍMICOS NOS SERES VIVOS Principais cambios ó longo da sucesión Comunidade inicial Comunidade clímax GASTO RESPIRATORIO PRODUCCIÓN Productividade Velocidade de crecemento e desenvolvemento Tempo de renovación + -

63. •Estrategas de la r •Especies generalistas •Especies pioneras y oportunistas •Especies poco duraderas •Estrategas de la K •Especies especialistas •Especies muy adaptadas al ambiente en que viven •Especies duraderas + _ •Productividad •Crecimiento

64. Regresi óns provoca daspor accións humana s Perdas de biodiver sidade Policultivo tradicional Monocultivo da agricultura industrializada

65. Transformacións da biodiversidade no bosque tropical e ecuatorial

66. Biomas terrestres Biomas acuáticos e mariños

67. PRINCIPALES BIOMAS TERRESTRES

68. Os principais biomas están determinados pola combinación de dous factores fundamentais: humidade e temperatura

69. BIOMAS DULCEACUÍCOLAS

70. BIOMAS DE INTERFASE CARACTERÍSTICAS FLORA FAUNA Estuarios y marismas Aguas de salinidad intermedia con alta productividad Algas que viven en el lodo: diatomeas, algas enteromorfas, lechugas de mar, mangles y pastos de marismas, zostera. Animales sésiles como esponjas y anémonas, crustáceos, peces, gusanos (tubícolas y libres)

71. En el océano los principales factores limitantes son la luz y la abundancia de nutrientes minerales. Biomas mariños Lo más determinante en los ecosistemas marinos es pues, la distancia entre luz y nutrientes, es decir, la profundidad del fondo marino.

72. BIOMAS MARINOS ESTRATOS BENTOS PLANTON NECTON Zona nerítica Supralitoral (encima de la línea de pleamar) Caracoles marinos, líquenes, cangrejos Litoral (entre la pleamar y la bajamar) Mejillones, ostras, percebes, algas y gusanos. Diatomeas y dinoflagelados Quisquillas y otros crustáceos. Anguilas de arena y otros peces, algunos bivalvos Infralitoral (debajo de la línea de bajamar) Moluscos, estrellas de mar, erizos, algas, corales, diferentes peces Diatomeas y dinoflagelados Numerosos peces y crustáceos Zona pelágica Epipelágico (parte eufótica) Protozoos, diatomeas, larvas de anélidos e invertebrados. Calamares, ballenas, delfines, peces voladores, salmones, caballas, arenques, atunes Batipelágico (parte afótica) Moluscos y equinodermos Tortuga marina, cachalote, bacalao, solla. Abisopelágico (parte muy profunda, a partir de 2000 m.) Gusanos tubícolas, briozoos, braquiópodos, equinodermos. Calamar gigante, peces abisales, raya.

73. ...pero tamén existen outros factores como o sustrato, que determinan o tipo de comunidade. Substrato rocoso Substrato arenoso No litoral a influenza da marea e do ondaxe son importantes para o desenvolvemento das comunidades biolóxicas.

Add a comment