advertisement

Ochrona środowiska

50 %
50 %
advertisement
Information about Ochrona środowiska

Published on April 20, 2011

Author: PZM

Source: slideshare.net

advertisement

OCHRONA ŚRODOWISKA Zarys szkolenia komisarzy ochrony środowiska w roku 2011 opracował: Krzysztof Studziński Zespół Ochrony Środowiska Polski Związek Motorowy Warszawa , marzec 2011

Bibliografia Bowler P., Historia nauk o środowisku, przekład Popiołek J.,Studencki W., WUW 1992 Dobrzańska B., i inni , Ochrona środowiska przyrodniczego, PWN, Warszawa 2009 Bernaciak A., Ochrona środowiska w praktyce, Poznań, 2004 Williams B., Planet Earth, przekład Lang J.,Poznań 2001 Kawałczewska J., Poradnik ochrony środowiska, EKO KONSUL, Gdańsk 2006 Paczuski R., Ochrona środowiska –zarys wykładu, OW Branta, Bydgoszcz 2008 Ostojski M., Ramowa Dyrektywa Wodna Unii Europejskiej-stan wdrażania w Polsce, IMGW Warszawa 2008 Kafel K., W gąszczu definicji zrównoważonego rozwoju, MEN, Warszawa 2007 Lipiński A. Elementy prawa ochrony środowiska, podręcznik, Kraków 2000 Jabłoński J., Udział społeczeństwa w ochronie środowiska w świetle prawa międzynarodowego i wewnętrznego, Warszawa 2002 Tatarkiewicz W., Historia filozofii, Warszawa 2004 Łoziński M, Łoziński J., Sport automobilowy w przedwojennej Polsce , Wydawnictwo Tenten, Warszawa 1984 Rychter W., Dzieje samochodu , Wyd. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1987 Kuba A., Hausman J., Dzieje samochodu , Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1989 www.mos.gov.pl www.sejm.gov.pl http://przyroda.polska.pl www.wiking.edu.pl www.pzm.pl

Bowler P., Historia nauk o środowisku, przekład Popiołek J.,Studencki W., WUW 1992

Dobrzańska B., i inni , Ochrona środowiska przyrodniczego, PWN, Warszawa 2009

Bernaciak A., Ochrona środowiska w praktyce, Poznań, 2004

Williams B., Planet Earth, przekład Lang J.,Poznań 2001

Kawałczewska J., Poradnik ochrony środowiska, EKO KONSUL, Gdańsk 2006

Paczuski R., Ochrona środowiska –zarys wykładu, OW Branta, Bydgoszcz 2008

Ostojski M., Ramowa Dyrektywa Wodna Unii Europejskiej-stan wdrażania w Polsce, IMGW Warszawa 2008

Kafel K., W gąszczu definicji zrównoważonego rozwoju, MEN, Warszawa 2007

Lipiński A. Elementy prawa ochrony środowiska, podręcznik, Kraków 2000

Jabłoński J., Udział społeczeństwa w ochronie środowiska w świetle prawa międzynarodowego i wewnętrznego, Warszawa 2002

Tatarkiewicz W., Historia filozofii, Warszawa 2004

Łoziński M, Łoziński J., Sport automobilowy w przedwojennej Polsce , Wydawnictwo Tenten, Warszawa 1984

Rychter W., Dzieje samochodu , Wyd. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1987

Kuba A., Hausman J., Dzieje samochodu , Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1989

www.mos.gov.pl

www.sejm.gov.pl

http://przyroda.polska.pl

www.wiking.edu.pl

www.pzm.pl

O tym, że woda, powietrze, gleba lub ziemia są niezbędne do życia wiedzieli już starożytni filozofowie greccy, zwani filozofami przyrody w VII i VI wieku przed Chrystusem oraz ich następne generacje z V wieku przed Chrystusem. I tak np.: Tales z Miletu, powołując się na obserwacje pewnych zjawisk (m. in. że to, co żywe, żyje wilgocią a martwe wysycha), wskazał, że woda jest życiodajna i ma właściwości produktywne

O tym, że woda, powietrze, gleba lub ziemia są niezbędne do życia wiedzieli już starożytni filozofowie greccy, zwani filozofami przyrody w VII i VI wieku przed Chrystusem oraz ich następne generacje z V wieku przed Chrystusem. I tak np.:

Tales z Miletu, powołując się na obserwacje pewnych zjawisk (m. in. że to, co żywe, żyje wilgocią a martwe wysycha), wskazał, że woda jest życiodajna i ma właściwości produktywne

W poglądach Anaksymenesa podstawowe miejsce zajmowało powietrze, którego właściwości i zjawiska takie jak np. z nim związane trzęsienia ziemi starał się wyjaśnić Ksenofanes wytworzył własna teorię co do znaczenia ziemi w przyrodzie Empedokles połączył wszystkie składniki przyrody wraz z energią-ogniem w spójną całość, którą nazwał „korzeniami wszechrzeczy” Teoria przyrody Anaksagorasa wyjaśnia złożoność zjawisk np. zależność rozwoju roślin od ziemi , słońca, wody i powietrza

W poglądach Anaksymenesa podstawowe miejsce zajmowało powietrze, którego właściwości i zjawiska takie jak np. z nim związane trzęsienia ziemi starał się wyjaśnić

Ksenofanes wytworzył własna teorię co do znaczenia ziemi w przyrodzie

Empedokles połączył wszystkie składniki przyrody wraz z energią-ogniem w spójną całość, którą nazwał „korzeniami wszechrzeczy”

Teoria przyrody Anaksagorasa wyjaśnia złożoność zjawisk np. zależność rozwoju roślin od ziemi , słońca, wody i powietrza

Od VII w p.n.e. do XIX w naszej ery w tym okresie co jakiś czas filozofowie i naukowcy postrzegali człowieka na tle otaczającej przyrody , snuli wywody filozoficzne na temat ciągłej eksploatacji dóbr natury czy zjawisk geofizycznych i meteorologicznych. Co jakiś czas znalazł się medyk czy inny wykształcony, który na podstawie własnych obserwacji zauważał różne skutki ingerencji człowieka w przyrodę.

w tym okresie co jakiś czas filozofowie i naukowcy postrzegali człowieka na tle otaczającej przyrody , snuli wywody filozoficzne na temat ciągłej eksploatacji dóbr natury czy zjawisk geofizycznych i meteorologicznych. Co jakiś czas znalazł się medyk czy inny wykształcony, który na podstawie własnych obserwacji zauważał różne skutki ingerencji człowieka w przyrodę.

Charles Robert Darwin , Karol Darwin ( 1809 - 1882 ) Twórca teorii ewolucji , zgodnie z którą wszystkie gatunki pochodzą od wcześniejszych form. Darwin uważał, że rozgałęziony schemat ewolucji wynika z procesu, który nazwał doborem naturalnym. Prawdziwość teorii ewolucji została zaakceptowana przez wielu naukowców , przyrodników i dużą część społeczeństwa już za życia Darwina , jednak dopiero po pojawieniu się współczesnej syntezy ewolucji (którą opracowano w okresie od początku lat 30. do końca lat 50. XX wieku) naukowcy powszechnie zgodzili się, że dobór naturalny jest podstawowym mechanizmem ewolucji. W swojej zmodyfikowanej formie odkrycia naukowe Darwina są teorią unifikującą nauki o życiu i wyjaśniającą różnorodność biologiczną .

Twórca teorii ewolucji , zgodnie z którą wszystkie gatunki pochodzą od wcześniejszych form. Darwin uważał, że rozgałęziony schemat ewolucji wynika z procesu, który nazwał doborem naturalnym. Prawdziwość teorii ewolucji została zaakceptowana przez wielu naukowców , przyrodników i dużą część społeczeństwa już za życia Darwina , jednak dopiero po pojawieniu się współczesnej syntezy ewolucji (którą opracowano w okresie od początku lat 30. do końca lat 50. XX wieku) naukowcy powszechnie zgodzili się, że dobór naturalny jest podstawowym mechanizmem ewolucji.

W swojej zmodyfikowanej formie odkrycia naukowe Darwina są teorią unifikującą nauki o życiu i wyjaśniającą różnorodność biologiczną .

Profesjonalizacja biologii Zawód naukowca okrzepł w ostatnich latach XIX wieku. Kręgi rządowe i przemysłowe dały się w końcu przekonać (w wielu przypadkach niezbyt chętnie), że inwestowanie w naukę stanowi ważną część gospodarki kraju. Powstawały liczne muzea i uniwersytety pełniące doniosłe funkcje badawcze (Europa , Ameryka Północna). Prowadzono kursy dla nauczycieli biologii.

Zawód naukowca okrzepł w ostatnich latach XIX wieku. Kręgi rządowe i przemysłowe dały się w końcu przekonać (w wielu przypadkach niezbyt chętnie), że inwestowanie w naukę stanowi ważną część gospodarki kraju. Powstawały liczne muzea i uniwersytety pełniące doniosłe funkcje badawcze (Europa , Ameryka Północna). Prowadzono kursy dla nauczycieli biologii.

Początki ochrony przyrody XIX w. Szkodliwe skutki niszczenia lasów dały o sobie znać w Europie już na początku XIX wieku. Badania prowadzone we Francji i innych krajach ujawniły rozmiary wycinania lasów i dowiodły, że wylesianie ma wiele szkodliwych konsekwencji. Erozja gleby na wielkich obszarach i zaburzenie naturalnego systemu odpływu wód obniżyły produktywność gruntu. Amerykański dyplomata George Perkins Marsh na podstawie badań i własnych obserwacji w książce (Man and Nature {Człowiek i przyroda}–z 1864 r) przestrzegał przed zagrożeniami płynącymi z tych zmian.

Szkodliwe skutki niszczenia lasów dały o sobie znać w Europie już na początku XIX wieku. Badania prowadzone we Francji i innych krajach ujawniły rozmiary wycinania lasów i dowiodły, że wylesianie ma wiele szkodliwych konsekwencji. Erozja gleby na wielkich obszarach i zaburzenie naturalnego systemu odpływu wód obniżyły produktywność gruntu. Amerykański dyplomata George Perkins Marsh na podstawie badań i własnych obserwacji w książce (Man and Nature {Człowiek i przyroda}–z 1864 r) przestrzegał przed zagrożeniami płynącymi z tych zmian.

Man and Nature – fragment … … Spustoszenia jakich dopuścił się człowiek zrywają związki i niszczą równowagę, ustanowioną przez naturę między bytami wyżej zorganizowanymi a nieorganicznymi; toteż mści się ona na intruzie, zsyłając na zeszpecone prowincje niszczycielską energię, trzymaną dotychczas na wodzy przez siły organiczne , których przeznaczeniem było służyć mu jak najlepszą pomocą, a które on niemądrze rozproszył i wygonił z ich miejsc działania. Gdy znika las , ogromne zasoby wilgoci zmagazynowanej w materii roślinnej wyparowują i powracają w potokach deszczu, by spłukać pył, w który obrócono żywą materię.

… Spustoszenia jakich dopuścił się człowiek zrywają związki i niszczą równowagę, ustanowioną przez naturę między bytami wyżej zorganizowanymi a nieorganicznymi; toteż mści się ona na intruzie, zsyłając na zeszpecone prowincje niszczycielską energię, trzymaną dotychczas na wodzy przez siły organiczne , których przeznaczeniem było służyć mu jak najlepszą pomocą, a które on niemądrze rozproszył i wygonił z ich miejsc działania. Gdy znika las , ogromne zasoby wilgoci zmagazynowanej w materii roślinnej wyparowują i powracają w potokach deszczu, by spłukać pył, w który obrócono żywą materię.

I pisał dalej … … Ziemia szybko staje się dla swojego najszlachetniejszego mieszkańca domem nie nadającym się do życia, a kolejna era równie wielkich ludzkich przestępstw i ludzkiej lekkomyślności […] doprowadzi ją do takiego stanu wyjałowienia, ruiny powierzchni oraz skoków klimatycznych, że grozić to będzie zepsuciem, barbarzyństwem, a może wręcz wyginięciem gatunku.

… Ziemia szybko staje się dla swojego najszlachetniejszego mieszkańca domem nie nadającym się do życia, a kolejna era równie wielkich ludzkich przestępstw i ludzkiej lekkomyślności […] doprowadzi ją do takiego stanu wyjałowienia, ruiny powierzchni oraz skoków klimatycznych, że grozić to będzie zepsuciem, barbarzyństwem, a może wręcz wyginięciem gatunku.

Powstanie ekologii Na początku XX wieku genetycy odwrócili się od badań terenowych i zaczęli z dystansem traktować znaczenie adaptacji, zupełnie inna grupa biologów zmierzała w odwrotnym kierunku. Oni też chcieli unowocześnić biologię, nie mogli jednak zarzucić prac terenowych, zjawiska, które chcieli badać, dają się bowiem obserwować jedynie w naturze.

Na początku XX wieku genetycy odwrócili się od badań terenowych i zaczęli z dystansem traktować znaczenie adaptacji, zupełnie inna grupa biologów zmierzała w odwrotnym kierunku. Oni też chcieli unowocześnić biologię, nie mogli jednak zarzucić prac terenowych, zjawiska, które chcieli badać, dają się bowiem obserwować jedynie w naturze.

Ekologia , jako nauka pojawiła się wówczas, gdy przyrodnicy, chcąc dowiedzieć się , w jaki sposób czynniki środowiska ograniczają rozmieszczenie gatunku, zaczęli opracowywać dokładniejsze metody badania zależności uznawanych przez wcześniejsze pokolenia za oczywiste. O tym jak bardzo historię nauki kształtują sprawy bieżące, najlepiej świadczy fakt, że początki ekologii przyciągają uwagę uczonych dopiero od niedawna.

pojawiła się wówczas, gdy przyrodnicy, chcąc dowiedzieć się , w jaki sposób czynniki środowiska ograniczają rozmieszczenie gatunku, zaczęli opracowywać dokładniejsze metody badania zależności uznawanych przez wcześniejsze pokolenia za oczywiste. O tym jak bardzo historię nauki kształtują sprawy bieżące, najlepiej świadczy fakt, że początki ekologii przyciągają uwagę uczonych dopiero od niedawna.

I połowa XX wieku …powrót do natury środowiska naukowe amerykańskie i europejskie przekonywały o błędności twierdzenia, że można prowadzić niekontrolowaną, nieograniczoną eksploatację. Każda zbytnia ingerencja w przyrodę może doprowadzić do katastrofy. … to, że ziemia stanowi wspólnotę ,jest podstawową koncepcją ekologii, że musi być kochana i szanowana jest normą etyki. Często jednak o tym zapominamy.

środowiska naukowe amerykańskie i europejskie przekonywały o błędności twierdzenia, że można prowadzić niekontrolowaną, nieograniczoną eksploatację. Każda zbytnia ingerencja w przyrodę może doprowadzić do katastrofy. … to, że ziemia stanowi wspólnotę ,jest podstawową koncepcją ekologii, że musi być kochana i szanowana jest normą etyki. Często jednak o tym zapominamy.

Ochrona przyrody w Polsce Rozwój nauk przyrodniczych spowodował zbieranie danych o przyrodzie, między innymi, w XIX w. uczeni z Wilna, Krzemieńca, Warszawy, Poznania, Krakowa i Lwowa badali przyrodę wszystkich terenów kraju (góry, puszcze, bagna ). Duże zasługi w tym zakresie ma Stanisław Staszic (1755-1826). Uczeni zwracali uwagę na niszczenie przyrody Tatr (wybijanie zwierzyny i niszczenie lasów, zagrożenie kozic i świstaków). W tamtym czasie Tatry były jednak własnością prywatną, a więc ochrona ich przyrody była trudna do wprowadzenia.

Rozwój nauk przyrodniczych spowodował zbieranie danych o przyrodzie, między innymi, w XIX w. uczeni z Wilna, Krzemieńca, Warszawy, Poznania, Krakowa i Lwowa badali przyrodę wszystkich terenów kraju (góry, puszcze, bagna ). Duże zasługi w tym zakresie ma Stanisław Staszic (1755-1826). Uczeni zwracali uwagę na niszczenie przyrody Tatr (wybijanie zwierzyny i niszczenie lasów, zagrożenie kozic i świstaków). W tamtym czasie Tatry były jednak własnością prywatną, a więc ochrona ich przyrody była trudna do wprowadzenia.

W 1868 roku Sejm Krajowy we Lwowie wydał ustawę “względem zakazu łapania, udostępniania i sprzedawania zwierząt alpejskich właściwych Tatrom, świstaka i dzikich kóz”. Druga ustawa dotycząca ochrony ptaków i innych zwierząt w tym czasie przyjęta przez Sejm Krajowy, nie doczekała się aprobaty władz centralnych w Wiedniu. Powstanie dzisiaj aktualnej idei ochrony przyrody i jej ekosystemów datuje się na wiek XIX. Podejmowano wówczas szereg prac inwentaryzujących osobliwości przyrodnicze.

W 1868 roku Sejm Krajowy we Lwowie wydał ustawę “względem zakazu łapania, udostępniania i sprzedawania zwierząt alpejskich właściwych Tatrom, świstaka i dzikich kóz”. Druga ustawa dotycząca ochrony ptaków i innych zwierząt w tym czasie przyjęta przez Sejm Krajowy, nie doczekała się aprobaty władz centralnych w Wiedniu.

Powstanie dzisiaj aktualnej idei ochrony przyrody i jej ekosystemów datuje się na wiek XIX. Podejmowano wówczas szereg prac inwentaryzujących osobliwości przyrodnicze.

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego (MWRiOP) wydał w dniu 16.9.1919 zarządzenie o ochronie niektórych zabytków przyrody, takich jak: jaskinie, groty, skałki, głazy i meteoryty, pomnikowe drzewa oraz 5 gatunków roślin zielnych i 10 gatunków zwierząt. Tego samego roku powołano Tymczasową Państwową Komisję Ochrony Przyrody, a 31.12.1925 roku przekształcono ją w Państwową Radę Ochrony Przyrody (PROP). Utworzono równocześnie urząd Delegata Ministra WRiOP, którym został prof. Władysław Szafer. W dniu 10.3.1934 roku została wydana ustawa o ochronie przyrody, głównie dzięki staraniom Państwowej Rady Ochrony Przyrody.

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego (MWRiOP) wydał w dniu 16.9.1919 zarządzenie o ochronie niektórych zabytków przyrody, takich jak: jaskinie, groty, skałki, głazy i meteoryty, pomnikowe drzewa oraz 5 gatunków roślin zielnych i 10 gatunków zwierząt. Tego samego roku powołano Tymczasową Państwową Komisję Ochrony Przyrody, a 31.12.1925 roku przekształcono ją w Państwową Radę Ochrony Przyrody (PROP). Utworzono równocześnie urząd Delegata Ministra WRiOP, którym został prof. Władysław Szafer. W dniu 10.3.1934 roku została wydana ustawa o ochronie przyrody, głównie dzięki staraniom Państwowej Rady Ochrony Przyrody.

W dniu 29.12.1921 roku utworzono ścisły rezerwat w Białowieży, który w 1932 roku przekształcono w Białowieski Park Narodowy. W tym samym roku powstały również Parki Narodowe w Czarnohorze i w Pieninach, w 1933 roku Park Narodowy w Ludwikowie, a w 1934 roku Babiogórski Park Narodowy. W dniu 9.1.1928 roku powstała Liga Ochrony Przyrody, skupiająca różne stowarzyszenia i osoby fizyczne. Nowa ustawa o ochronie przyrody została przez Sejm uchwalona w 1949 roku. Rok później Rada Ministrów wydała rozporządzenie o organizacji i zakresie działania PROP. Członków Rady mianował Prezes Rady Ministrów, a jej przewodniczącym był z urzędu Minister Leśnictwa. Fachowym organem administracji państwowej w sprawach ochrony przyrody był Naczelny Konserwator Przyrody powoływany przez Ministra Leśnictwa.

W dniu 29.12.1921 roku utworzono ścisły rezerwat w Białowieży, który w 1932 roku przekształcono w Białowieski Park Narodowy. W tym samym roku powstały również Parki Narodowe w Czarnohorze i w Pieninach, w 1933 roku Park Narodowy w Ludwikowie, a w 1934 roku Babiogórski Park Narodowy.

W dniu 9.1.1928 roku powstała Liga Ochrony Przyrody, skupiająca różne stowarzyszenia i osoby fizyczne.

Nowa ustawa o ochronie przyrody została przez Sejm uchwalona w 1949 roku. Rok później Rada Ministrów wydała rozporządzenie o organizacji i zakresie działania PROP. Członków Rady mianował Prezes Rady Ministrów, a jej przewodniczącym był z urzędu Minister Leśnictwa. Fachowym organem administracji państwowej w sprawach ochrony przyrody był Naczelny Konserwator Przyrody powoływany przez Ministra Leśnictwa.

Przez cały okres powojenny systematycznie obejmowano ochroną cenne pod względem przyrodniczym obszary i obiekty. Motywy tych działań były wielorakie: ekologiczny, naukowy, patriotyczny, wychowawczy, kulturowy, estetyczny, gospodarczy. Obszary chronione służą nauce do poznawania funkcjonowania przyrody mało zmienionej gospodarką człowieka. Wyniki badań są wykorzystywane do określania metod użytkowania zasobów przyrody ożywionej w sposób zapewniający jej trwałość. Zachowanie i poznawanie przyrody decydującej o naturalnym pięknie ojczystego kraju wyzwala uczucia patriotyczne. Wychowanie człowieka w poszanowaniu przyrody uczy też szacunku dla ludzi.

Przez cały okres powojenny systematycznie obejmowano ochroną cenne pod względem przyrodniczym obszary i obiekty. Motywy tych działań były wielorakie: ekologiczny, naukowy, patriotyczny, wychowawczy, kulturowy, estetyczny, gospodarczy. Obszary chronione służą nauce do poznawania funkcjonowania przyrody mało zmienionej gospodarką człowieka. Wyniki badań są wykorzystywane do określania metod użytkowania zasobów przyrody ożywionej w sposób zapewniający jej trwałość. Zachowanie i poznawanie przyrody decydującej o naturalnym pięknie ojczystego kraju wyzwala uczucia patriotyczne. Wychowanie człowieka w poszanowaniu przyrody uczy też szacunku dla ludzi.

Stan obecny w Polsce Z ogólnej powierzchni Polski 312,7 tys. km 2 ponad 60% obejmują użytki rolne (w tym 76% grunty orne, a 22% użytki zielone). Lasy zajmują 28% powierzchni kraju, a ekosystemy wodne około 3% . Łączna długość cieków wodnych wynosi około 98 tys. km. Nieużytki zajmują powierzchnię około 500 tys. ha. Niziny 91% pow. kraju, 8% tereny wyżynne, a górskie 1%. Znaczne obszary pozostały w mało zmienionych formach skupionych w ekosystemach rzecznych, bagiennych i leśnych

Z ogólnej powierzchni Polski 312,7 tys. km 2 ponad 60% obejmują użytki rolne (w tym 76% grunty orne, a 22% użytki zielone). Lasy zajmują 28% powierzchni kraju, a ekosystemy wodne około 3% . Łączna długość cieków wodnych wynosi około 98 tys. km. Nieużytki zajmują powierzchnię około 500 tys. ha. Niziny 91% pow. kraju, 8% tereny wyżynne, a górskie 1%. Znaczne obszary pozostały w mało zmienionych formach skupionych w ekosystemach rzecznych, bagiennych i leśnych

XXIII Sesja Zgromadzenia Ogólnego ONZ w 1967 roku zwrócono uwagę na to, że: "po raz pierwszy w historii ludzkości pojawił się kryzys o zasięgu ogólnoświatowym, obejmujący zarówno kraje rozwinięte, jak i rozwijające się – kryzys dotyczący stosunku człowieka do środowiska. Oznaki zapowiadające ten kryzys widoczne były od dawna – eksplozja demograficzna, niedostateczna integracja niezmiernie rozwiniętej techniki z wymogami środowiska, wyniszczanie ziem uprawnych, bezplanowy rozwój stref miejskich, zmniejszanie się terenów wolnych i coraz większe niebezpieczeństwo wyginięcia wielu form życia zwierzęcego i roślinnego. Nie ulega wątpliwości, że jeśli proces ten będzie kontynuowany, przyszłe życie na Ziemi może być zagrożone. Jest więc sprawą palącą rozpatrzenie problemów zagrożenia środowiska umożliwiającego człowiekowi realizowanie jego najwyższych aspiracji oraz podjęcie kroków dla zapobieżenia temu niebezpieczeństwu. (...) Stało się jasne, że wszyscy żyjemy w biosferze, której przestrzeń i zasoby, jakkolwiek olbrzymie, są jednak ograniczone".

zwrócono uwagę na to, że: "po raz pierwszy w historii ludzkości pojawił się kryzys o zasięgu ogólnoświatowym, obejmujący zarówno kraje rozwinięte, jak i rozwijające się – kryzys dotyczący stosunku człowieka do środowiska. Oznaki zapowiadające ten kryzys widoczne były od dawna – eksplozja demograficzna, niedostateczna integracja niezmiernie rozwiniętej techniki z wymogami środowiska, wyniszczanie ziem uprawnych, bezplanowy rozwój stref miejskich, zmniejszanie się terenów wolnych i coraz większe niebezpieczeństwo wyginięcia wielu form życia zwierzęcego i roślinnego. Nie ulega wątpliwości, że jeśli proces ten będzie kontynuowany, przyszłe życie na Ziemi może być zagrożone. Jest więc sprawą palącą rozpatrzenie problemów zagrożenia środowiska umożliwiającego człowiekowi realizowanie jego najwyższych aspiracji oraz podjęcie kroków dla zapobieżenia temu niebezpieczeństwu. (...) Stało się jasne, że wszyscy żyjemy w biosferze, której przestrzeń i zasoby, jakkolwiek olbrzymie, są jednak ograniczone".

Raport U’Tanta (1969 r.) Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych Dokument ten ma ogromne znaczenie, gdyż przyczynił się do upowszechnienia idei ochrony środowiska i to nie tylko wśród państw członkowskich ONZ, ale i w skali globalnej. Wszystkie następne dokumenty Organizacji Narodów Zjednoczonych są prawnym wyrazem procesu, który zapoczątkowała rezolucja nr 2398, w wyniku realizacji której powstał wspomniany już Raport Sekretarza Generalnego ONZ U'Thanta pt. Człowiek i jego środowisko . Kryzys w równowadze przyrodniczej wiąże się z długim procesem rozwoju cywilizacyjnego, jednak w wieku XX, gdzie tempo rozwoju techniki wzrosło gwałtownie, przyczynił się wręcz do dewastacji środowiska naturalnego na dużą skalę. Raport zawierał informacje o najpoważniejszych zagrożeniach dla środowiska naturalnego, zwrócił uwagę na globalne znaczenie niektórych zagadnień, których bez porozumień międzynarodowych nie da się rozwiązać i wreszcie określił podstawowe problemy, którym miała się zająć konferencja ONZ na temat ochrony środowiska zaplanowana na czerwiec 1972 r. w Szwecji.

Dokument ten ma ogromne znaczenie, gdyż przyczynił się do upowszechnienia idei ochrony środowiska i to nie tylko wśród państw członkowskich ONZ, ale i w skali globalnej. Wszystkie następne dokumenty Organizacji Narodów Zjednoczonych są prawnym wyrazem procesu, który zapoczątkowała rezolucja nr 2398, w wyniku realizacji której powstał wspomniany już Raport Sekretarza Generalnego ONZ U'Thanta pt. Człowiek i jego środowisko . Kryzys w równowadze przyrodniczej wiąże się z długim procesem rozwoju cywilizacyjnego, jednak w wieku XX, gdzie tempo rozwoju techniki wzrosło gwałtownie, przyczynił się wręcz do dewastacji środowiska naturalnego na dużą skalę. Raport zawierał informacje o najpoważniejszych zagrożeniach dla środowiska naturalnego, zwrócił uwagę na globalne znaczenie niektórych zagadnień, których bez porozumień międzynarodowych nie da się rozwiązać i wreszcie określił podstawowe problemy, którym miała się zająć konferencja ONZ na temat ochrony środowiska zaplanowana na czerwiec 1972 r. w Szwecji.

Konferencja ONZ –Sztokholm 1972 Mamy tylko jedną Ziemię To jedno z haseł tej Konferencji, a dzień 5 czerwca ustanowiony został Światowym dniem ochrony środowiska. Właśnie podczas tej Konferencji ochrona środowiska uznana została za jedną z podstawowych funkcji państwa i integralną część polityki państwowej. Ważnym wydarzeniem, było powołanie - UNEP (United Nations Environmental Programm – Program Środowiskowy Narodów Zjednoczonych) – wyspecjalizowanej agencji ONZ. Siedzibą Rady Zarządzającej agencją jest Genewa, a Sekretariat Rady znajduje się w Nairobi, stolicy Kenii Po zakończeniu Konferencji wzrosła współpraca międzynarodowa w zakresie ochrony środowiska. Zaczęły powstawać nowe terminy, gałęzie wiedzy; w wielu krajach poprawiło się prawodawstwo, a nawet pewne postanowienia wprowadzono do Konstytucji niektórych z tych państw. W wielu krajach zaczęły powstawać ministerstwa zajmujące się problematyką ochrony i kształtowania środowiska.

To jedno z haseł tej Konferencji, a dzień 5 czerwca ustanowiony został Światowym dniem ochrony środowiska. Właśnie podczas tej Konferencji ochrona środowiska uznana została za jedną z podstawowych funkcji państwa i integralną część polityki państwowej.

Ważnym wydarzeniem, było powołanie - UNEP (United Nations Environmental Programm – Program Środowiskowy Narodów Zjednoczonych) – wyspecjalizowanej agencji ONZ. Siedzibą Rady Zarządzającej agencją jest Genewa, a Sekretariat Rady znajduje się w Nairobi, stolicy Kenii

Po zakończeniu Konferencji wzrosła współpraca międzynarodowa w zakresie ochrony środowiska. Zaczęły powstawać nowe terminy, gałęzie wiedzy; w wielu krajach poprawiło się prawodawstwo, a nawet pewne postanowienia wprowadzono do Konstytucji niektórych z tych państw. W wielu krajach zaczęły powstawać ministerstwa zajmujące się problematyką ochrony i kształtowania środowiska.

Raport ONZ z 1987 roku „ Nasza Wspólna Przyszłość” W tym raporcie (nazywanym często Raportem Brundtland – od nazwiska przewodniczącej grupy roboczej, Pani Gro Haarlem Brundtland, Premiera Rządu Norwegii ) pojawiła się pierwsza definicja zrównoważonego rozwoju:

„ Nasza Wspólna Przyszłość”

W tym raporcie (nazywanym często Raportem Brundtland – od nazwiska przewodniczącej grupy roboczej, Pani Gro Haarlem Brundtland, Premiera Rządu Norwegii ) pojawiła się pierwsza definicja zrównoważonego rozwoju:

Zrównoważony rozwój Zrównoważony rozwój jest to taki rozwój, który zapewnia zaspokojenie potrzeb obecnych pokoleń, nie przekreślając możliwości zaspokojenia potrzeb pokoleń następnych.

Zrównoważony rozwój jest to taki rozwój, który zapewnia zaspokojenie potrzeb obecnych pokoleń, nie przekreślając możliwości zaspokojenia potrzeb pokoleń następnych.

Konferencja ONZ –Rio de Janeiro 1992 Środowisko i Rozwój - SZCZYT ZIEMI Dokładnie 20 lat po Konferencji Sztokholmskiej, w Rio de Janeiro odbyła się Konferencja Narodów Zjednoczonych na temat "Środowisko i Rozwój". Nazwano ją " Szczytem Ziemi ", gdyż uczestniczyli w niej przedstawiciele ze 179 państw, w randze prezydentów, premierów lub ministrów, PL –L.W.). W swoich założeniach nawiązywała do dokumentów Konferencji Sztokholmskiej. Przyjęty został Globalny Program Działań, czyli AGENDA 21

Dokładnie 20 lat po Konferencji Sztokholmskiej, w Rio de Janeiro odbyła się Konferencja Narodów Zjednoczonych na temat "Środowisko i Rozwój". Nazwano ją " Szczytem Ziemi ", gdyż uczestniczyli w niej przedstawiciele ze 179 państw, w randze prezydentów, premierów lub ministrów, PL –L.W.). W swoich założeniach nawiązywała do dokumentów Konferencji Sztokholmskiej.

Przyjęty został Globalny Program Działań, czyli AGENDA 21

Agenda 21 porozumienie tych właśnie państw, którego przedmiotem było podjęcie nowych działań wybiegających już w XXI wiek. Jego celem było rozpoczęcie nowej ery zrównoważonego rozwoju zgodnego z wymogami ochrony środowiska. Zgodnie stwierdzono, że gospodarka światowa musi zaspokajać potrzeby i wymagania człowieka, ale jej wzrost powinien mieścić się w granicach "pojemności" planety. Podkreślono także, że ochrona środowiska oraz rozwój gospodarczy i społeczny nie mogą być traktowane jako osobne dziedziny.

porozumienie tych właśnie państw, którego przedmiotem było podjęcie nowych działań wybiegających już w XXI wiek. Jego celem było rozpoczęcie nowej ery zrównoważonego rozwoju zgodnego z wymogami ochrony środowiska. Zgodnie stwierdzono, że gospodarka światowa musi zaspokajać potrzeby i wymagania człowieka, ale jej wzrost powinien mieścić się w granicach "pojemności" planety. Podkreślono także, że ochrona środowiska oraz rozwój gospodarczy i społeczny nie mogą być traktowane jako osobne dziedziny.

Światowy Szczyt w sprawie Zrównoważonego Rozwoju W planie działań „Szczytu” zapisano: Na Konferencji ONZ nt. Środowiska i Rozwoju (UNCED), która miała miejsce w Rio de Janeiro w 1992 roku, ustalono podstawowe zasady zrównoważonego rozwoju i program działań mający zapewnić jego osiągnięcie. Johannesburg 2002 rok

Światowy Szczyt w sprawie Zrównoważonego Rozwoju

W planie działań „Szczytu” zapisano: Na Konferencji ONZ nt. Środowiska i Rozwoju (UNCED), która miała miejsce w Rio de Janeiro w 1992 roku, ustalono podstawowe zasady zrównoważonego rozwoju i program działań mający zapewnić jego osiągnięcie.

c.d. Johannesburg 2002 * Zdecydowanie potwierdzamy nasze zobowiązanie do przestrzegania zasad z Rio, do realizacji w pełni Agendy 21 i programu dalszej realizacji Agendy 21. * Zobowiązujemy się również do osiągnięcia uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym celów rozwoju, m.in. zawartych w Deklaracji Milenijnej Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz w ustaleniach poczynionych od 1992 roku na najważniejszych konferencjach Narodów Zjednoczonych i w porozumieniach międzynarodowych.

* Zdecydowanie potwierdzamy nasze zobowiązanie do przestrzegania zasad z Rio, do realizacji w pełni Agendy 21 i programu dalszej realizacji Agendy 21.

* Zobowiązujemy się również do osiągnięcia uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym celów rozwoju, m.in. zawartych w Deklaracji Milenijnej Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz w ustaleniach poczynionych od 1992 roku na najważniejszych konferencjach Narodów Zjednoczonych i w porozumieniach międzynarodowych.

Jak dzisiaj postrzegamy zrównoważony rozwój? Zaledwie pięć lat po opublikowaniu Raportu Brundtland, w 1992 r., czyli w przeddzień Szczytu Ziemi w Rio de Janeiro, polskie ruchy ekologiczne opublikowały raport „Ekorozwój w Polsce”, w którym zamieszczono pierwszą polską oryginalną definicję.

Zaledwie pięć lat po opublikowaniu Raportu Brundtland, w 1992 r., czyli w przeddzień Szczytu Ziemi w Rio de Janeiro, polskie ruchy ekologiczne opublikowały raport „Ekorozwój w Polsce”, w którym zamieszczono pierwszą polską oryginalną definicję.

Zrównoważony rozwój, zwany także ekorozwojem jest tam, gdzie ludzie przewidują ograniczenia związane ze skończonością Planety i niezależnym od człowieka rytmem przyrody(…). Jest to strategia osiągania godnego życia w ramach tego, co jest fizycznie i biologicznie możliwe. Gwarantuje ona zaspokajanie podstawowych potrzeb obecnego i przyszłych pokoleń zachowując jednocześnie trwałość funkcjonowania środowiska przyrodniczego oraz naturalną różnorodność, zarówno gatunków jak i ekosystemów.

Zrównoważony rozwój, zwany także ekorozwojem jest tam, gdzie ludzie przewidują ograniczenia związane ze skończonością Planety i niezależnym od człowieka rytmem przyrody(…). Jest to strategia osiągania godnego życia w ramach tego, co jest fizycznie i biologicznie możliwe. Gwarantuje ona zaspokajanie podstawowych potrzeb obecnego i przyszłych pokoleń zachowując jednocześnie trwałość funkcjonowania środowiska przyrodniczego oraz naturalną różnorodność, zarówno gatunków jak i ekosystemów.

Program Środowiskowy Narodów Zjednoczonych (UNEP) oraz Światowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) zaprezentowały kolejną definicję: „ Zrównoważony Rozwój polega na maksymalizacji korzyści netto z rozwoju ekonomicznego, chroniąc jednocześnie oraz zapewniając odtwarzanie się użyteczności i jakości zasobów naturalnych w długim okresie. Rozwój gospodarczy musi oznaczać nie tylko wzrost dochodów per capita, ale poprawę także innych elementów dobrobytu społecznego. Musi obejmować również niezbędne zmiany strukturalne w gospodarce i całym społeczeństwie”.

Program Środowiskowy Narodów Zjednoczonych (UNEP) oraz Światowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) zaprezentowały kolejną definicję:

„ Zrównoważony Rozwój polega na maksymalizacji korzyści netto z rozwoju ekonomicznego, chroniąc jednocześnie oraz zapewniając odtwarzanie się użyteczności i jakości zasobów naturalnych w długim okresie. Rozwój gospodarczy musi oznaczać nie tylko wzrost dochodów per capita, ale poprawę także innych elementów dobrobytu społecznego. Musi obejmować również niezbędne zmiany strukturalne w gospodarce i całym społeczeństwie”.

W obowiązującej w Polsce od 2001 r. ustawie „Prawo ochrony środowiska”, kiedy jest mowa o zrównoważonym rozwoju – rozumie się przez to, taki rozwój społeczno-gospodarczy, w którym następuje proces integrowania działań politycznych, gospodarczych i społecznych, z zachowaniem równowagi przyrodniczej oraz trwałości podstawowych procesów przyrodniczych, w celu zagwarantowania możliwości zaspokajania podstawowych potrzeb poszczególnych społeczności lub obywateli zarówno współczesnego pokolenia, jak i przyszłych pokoleń.

W obowiązującej w Polsce od 2001 r. ustawie „Prawo ochrony środowiska”, kiedy jest mowa o zrównoważonym rozwoju – rozumie się przez to, taki rozwój społeczno-gospodarczy, w którym następuje proces integrowania działań politycznych, gospodarczych i społecznych, z zachowaniem równowagi przyrodniczej oraz trwałości podstawowych procesów przyrodniczych, w celu zagwarantowania możliwości zaspokajania podstawowych potrzeb poszczególnych społeczności lub obywateli zarówno współczesnego pokolenia, jak i przyszłych pokoleń.

Na spotkaniu w dniu 25 stycznia 2002 r. w Sztokholmie ministrowie edukacji państw nadbałtyckich przyjęli dokument Agenda 21 dla Edukacji w Regionie Morza Bałtyckiego – Bałtyk 21 E. Zgodnie z zapisami dokumentu, wszystkie kraje nadbałtyckie będą wprowadzać problematykę zrównoważonego rozwoju do swoich systemów oświatowych, do szkolnictwa wyższego oraz będą wspierać nieformalny sektor edukacji w tym zakresie (media, organizacje pozarządowe).

Na spotkaniu w dniu 25 stycznia 2002 r. w Sztokholmie ministrowie edukacji państw nadbałtyckich przyjęli dokument Agenda 21 dla Edukacji w Regionie Morza Bałtyckiego – Bałtyk 21 E.

Zgodnie z zapisami dokumentu, wszystkie kraje nadbałtyckie będą wprowadzać problematykę zrównoważonego rozwoju do swoich systemów oświatowych, do szkolnictwa wyższego oraz będą wspierać nieformalny sektor edukacji w tym zakresie (media, organizacje pozarządowe).

Zgodnie z przyjętym dokumentem zrównoważony rozwój regionu oznacza: Bezpieczne i zdrowe życie obecnych i przyszłych pokoleń; Oparcie współpracy na zasadach demokracji, otwartości i aktywnego uczestnictwa, zarówno na poziomie lokalnym jak i regionalnym; Zachowanie i podtrzymywanie różnorodności krajobrazowej i biologicznej; Nie przekraczanie dawek zanieczyszczeń dostających się do atmosfery, gleby i wód stanowiących zagrożenie dla przyrody; Użytkowanie i racjonalne zarządzanie zasobami odnawialnymi, z dostosowaniem do tempa ich regeneracji; Przepływ fizyczny zasobów nieodnawialnych jest bardziej efektywny i cykliczny (recykling), substytuty odnawialne są tworzone i promowane;

Bezpieczne i zdrowe życie obecnych i przyszłych pokoleń;

Oparcie współpracy na zasadach demokracji, otwartości i aktywnego uczestnictwa, zarówno na poziomie lokalnym jak i regionalnym;

Zachowanie i podtrzymywanie różnorodności krajobrazowej i biologicznej;

Nie przekraczanie dawek zanieczyszczeń dostających się do atmosfery, gleby i wód stanowiących zagrożenie dla przyrody;

Użytkowanie i racjonalne zarządzanie zasobami odnawialnymi, z dostosowaniem do tempa ich regeneracji;

Przepływ fizyczny zasobów nieodnawialnych jest bardziej efektywny i cykliczny (recykling), substytuty odnawialne są tworzone i promowane;

Świadomość celów i procesów prowadzących do rozwoju zrównoważonego jest wysoka w całym społeczeństwie. Na jakim etapie wdrażania zrównoważonego rozwoju jesteśmy? Termin zrównoważony rozwój wywołuje bardzo zróżnicowane reakcje. Od kompletnego niezrozumienia i całkowitej na niego obojętności, przez optymistyczne przyjęcie i pewne reformatorskie modyfikacje, pozostające jednak w obrębie starych konserwatywnych struktur, aż po głęboki pesymizm i nastroje fatalistyczne tych, którzy nie dostrzegają żadnego wyjścia z istniejącej sytuacji.

Świadomość celów i procesów prowadzących do rozwoju zrównoważonego jest wysoka w całym społeczeństwie.

Na jakim etapie wdrażania zrównoważonego rozwoju jesteśmy?

Termin zrównoważony rozwój wywołuje bardzo zróżnicowane reakcje. Od kompletnego niezrozumienia i całkowitej na niego obojętności, przez optymistyczne przyjęcie i pewne reformatorskie modyfikacje, pozostające jednak w obrębie starych konserwatywnych struktur, aż po głęboki pesymizm i nastroje fatalistyczne tych, którzy nie dostrzegają żadnego wyjścia z istniejącej sytuacji.

Wykaz i objaśnienia skrótów APELL - Awareness and Preparedness for Emergencies at Local Level (Świadomość i Gotowość na Wypadek Nadzwyczajnych Zagrożeń Środowiska na Szczeblu Lokalnym) CAER – Community Awareness and Emergency Response (Świadomość Społeczna i Reagowanie na Nadzwyczajne Zagrożenie Środowiska ) CEN – Comite European de Normalisation (Europejski Komitet Normalizacji) EINECS – European Inventory of Existing Chemical Substances (Europejski Rejestr Istniejących Substancji Chemicznych o Znaczeniu Komercyjnym) ELINCS – European List of Notified Chemical Substances (Europejska Lista Notyfikowanych Substancji Chemicznych) EPA – Environmental Protection Agency, USA (Agencja Ochrony Środowiska) EWG – Europejska Wspólnota Gospodarcza

APELL - Awareness and Preparedness for Emergencies at Local Level (Świadomość i Gotowość na Wypadek Nadzwyczajnych Zagrożeń Środowiska na Szczeblu Lokalnym)

CAER – Community Awareness and Emergency Response (Świadomość Społeczna i Reagowanie na Nadzwyczajne Zagrożenie Środowiska )

CEN – Comite European de Normalisation (Europejski Komitet Normalizacji)

EINECS – European Inventory of Existing Chemical Substances (Europejski Rejestr Istniejących Substancji Chemicznych o Znaczeniu Komercyjnym)

ELINCS – European List of Notified Chemical Substances (Europejska Lista Notyfikowanych Substancji Chemicznych)

EPA – Environmental Protection Agency, USA (Agencja Ochrony Środowiska)

EWG – Europejska Wspólnota Gospodarcza

FAO – Food and Agriculture Organization of the United Nations (Organizacja ds. Wyżywienia i Rolnictwa Narodów Zjednoczonych) ICSC – International Chemical Safety Cards (Międzynarodowe Karty Bezpieczeństwa Chemicznego) ILO – International Labour Office (Międzynarodowa Organizacja Pracy) IMCO – Intergovernmental Maritime Consultative Organization (Międzynarodowa Doradcza Organizacja Morska) IOŚ – Inspekcja Ochrony Środowiska IPCS – International Programme on Chemical Safety (Międzynarodowy Program Bezpieczeństwa Chemicznego) IRPTC – International Registry of Potentially Toxic Chemicals (Międzynarodowy Rejestr Potencjalnie Toksycznych Związków Chemicznych prowadzony jako funkcja pomocnicza UNEP przez Międzynarodową Agencję ds. Badań nad Chorobami Nowotworowymi) ISO – International Standard Organization (Międzynarodowa Organizacja Normalizacji) IUCN – International Union for Conservation of nature and Natural Resources (Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody i Zasobów Naturalnych

FAO – Food and Agriculture Organization of the United Nations (Organizacja ds. Wyżywienia i Rolnictwa Narodów Zjednoczonych)

ICSC – International Chemical Safety Cards (Międzynarodowe Karty Bezpieczeństwa Chemicznego)

ILO – International Labour Office (Międzynarodowa Organizacja Pracy)

IMCO – Intergovernmental Maritime Consultative Organization (Międzynarodowa Doradcza Organizacja Morska)

IOŚ – Inspekcja Ochrony Środowiska

IPCS – International Programme on Chemical Safety (Międzynarodowy Program Bezpieczeństwa Chemicznego)

IRPTC – International Registry of Potentially Toxic Chemicals (Międzynarodowy Rejestr Potencjalnie Toksycznych Związków Chemicznych prowadzony jako funkcja pomocnicza UNEP przez Międzynarodową Agencję ds. Badań nad Chorobami Nowotworowymi)

ISO – International Standard Organization (Międzynarodowa Organizacja Normalizacji)

IUCN – International Union for Conservation of nature and Natural Resources (Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody i Zasobów Naturalnych

KBN – Komitet Badań Naukowych OECD – Organization for Economic Cooperation and Development (organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju) OECD/NEA – OECD Nuclear Energy Agency (Agencja Energii Jądrowej OECD) OJ - Official Journal of European Communities (Dziennik Urzędowy Wspólnot Europejskich) ONZ – Organizacja Narodów Zjednoczonych (24.10. 1945 ) PIOŚ - Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska ŚSOP – Światowa Strategia Ochrony Przyrody TUE - Traktat Unii Europejskiej (Traktat Maastricht ) UE - Unia Europejska UNCED - United Nations Cvonference on Environment and Development (Konferencja Narodów Zjednoczonych na temat Środowiska i Rozwoju) UNEP - United Nations Environment Programme (Program Ochrony Środowiska Narodów Zjednoczonych) UNESCO - United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury)

KBN – Komitet Badań Naukowych

OECD – Organization for Economic Cooperation and Development (organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju)

OECD/NEA – OECD Nuclear Energy Agency (Agencja Energii Jądrowej OECD)

OJ - Official Journal of European Communities (Dziennik Urzędowy Wspólnot Europejskich)

ONZ – Organizacja Narodów Zjednoczonych (24.10. 1945 )

PIOŚ - Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska

ŚSOP – Światowa Strategia Ochrony Przyrody

TUE - Traktat Unii Europejskiej (Traktat Maastricht )

UE - Unia Europejska

UNCED - United Nations Cvonference on Environment and Development (Konferencja Narodów Zjednoczonych na temat Środowiska i Rozwoju)

UNEP - United Nations Environment Programme (Program Ochrony Środowiska Narodów Zjednoczonych)

UNESCO - United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury)

WE - Wspólnota Europejska WHO - World Health Organization (Światowa Organizacja Zdrowia) WSSD - The World Summit on Suntainable Development (Światowy Szczyt Zrównoważonego Rozwoju ) WWF - World Wild Found (Światowy Fundusz na rzecz Dzikich Zwierząt) Ekologia to nauka o związkach (współzależnościach) między organizmami a otaczającym je środowiskiem. Ekologia powinna charakteryzować się docenianiem różnorodności gatunków z uwagi na niesione przez nie informacje genetyczne, z których znaczenia możemy nie zdawać sobie sprawy. Ochrona środowiska - zachowanie, właściwe wykorzystanie oraz odnawianie zasobów i składników przyrody, w szczególności dziko występujących roślin i zwierząt oraz kompleksów przyrodniczych i ekosystemów. To również utrzymywanie otoczenia w czystości, minimalizacja zanieczyszczeń, czy zużywania mediów takich jak woda, energia cieplna itp .

WE - Wspólnota Europejska

WHO - World Health Organization (Światowa Organizacja Zdrowia)

WSSD - The World Summit on Suntainable Development (Światowy Szczyt Zrównoważonego Rozwoju )

WWF - World Wild Found (Światowy Fundusz na rzecz Dzikich Zwierząt)

Ekologia to nauka o związkach (współzależnościach) między organizmami a otaczającym je środowiskiem. Ekologia powinna charakteryzować się docenianiem różnorodności gatunków z uwagi na niesione przez nie informacje genetyczne, z których znaczenia możemy nie zdawać sobie sprawy.

Ochrona środowiska - zachowanie, właściwe wykorzystanie oraz odnawianie zasobów i składników przyrody, w szczególności dziko występujących roślin i zwierząt oraz kompleksów przyrodniczych i ekosystemów. To również utrzymywanie otoczenia w czystości, minimalizacja zanieczyszczeń, czy zużywania mediów takich jak woda, energia cieplna itp .

Ochrona środowiska dzisiaj nie jest już tylko nazwą grupy problemów , do których nawiązywania wzywał ponad 40 lat temu narody całego świata Raport Sekretarza Generalnego NZ U Thanta. Jest to dzisiaj podstawowa funkcja państwa , przedmiot zainteresowania całej społeczności międzynarodowej , zakres wyspecjalizowanej działalności dydaktyczno-wychowawczej (Edukacja Ochrony Środowiska – Environmental Education) poczynając od pedagogiki dla najmłodszych. Jest to obecnie bardzo obszerna , opierająca się na osiągnięciach nauki i techniki gałąź wiedzy o charakterze interdyscyplinarnym , w tym również i wiedzy o specjalności „ prawo ochrony środowiska” z zakresu nauk prawnych. Przedmiot i zakres tej gałęzi sa trudne do określenia z racji jej ogólnoświatowego wymiaru oraz niezwykle rozległych obszarów zainteresowań współczesnej nauki, ukierunkowanej na rozwiązanie coraz liczniejszych i bardziej skomplikowanych problemów zarządzania ochroną środowiska i jego zasobami, jako podstawą rozwoju cywilizacyjnego.

nie jest już tylko nazwą grupy problemów , do których nawiązywania wzywał ponad 40 lat temu narody całego świata Raport Sekretarza Generalnego NZ U Thanta. Jest to dzisiaj podstawowa funkcja państwa , przedmiot zainteresowania całej społeczności międzynarodowej , zakres wyspecjalizowanej działalności dydaktyczno-wychowawczej (Edukacja Ochrony Środowiska – Environmental Education) poczynając od pedagogiki dla najmłodszych. Jest to obecnie bardzo obszerna , opierająca się na osiągnięciach nauki i techniki gałąź wiedzy o charakterze interdyscyplinarnym , w tym również i wiedzy o specjalności „ prawo ochrony środowiska” z zakresu nauk prawnych. Przedmiot i zakres tej gałęzi sa trudne do określenia z racji jej ogólnoświatowego wymiaru oraz niezwykle rozległych obszarów zainteresowań współczesnej nauki, ukierunkowanej na rozwiązanie coraz liczniejszych i bardziej skomplikowanych problemów zarządzania ochroną środowiska i jego zasobami, jako podstawą rozwoju cywilizacyjnego.

EMAS - Wspólnotowy System Ekozarządzania i Audytu ( Eco-Management and Audit Scheme ) to system zarządzania środowiskowego , w którym dobrowolnie mogą uczestniczyć organizacje (przedsiębiorstwa, instytucje, organizacje, urzędy). Głównym założeniem systemu jest wyróżnienie tych organizacji, które wychodzą poza zakres minimalnej zgodności z przepisami i ciągle doskonalą efekty swojej działalności środowiskowej.

( Eco-Management and Audit Scheme ) to system zarządzania środowiskowego ,

w którym dobrowolnie mogą uczestniczyć organizacje (przedsiębiorstwa, instytucje, organizacje, urzędy). Głównym założeniem systemu jest wyróżnienie tych organizacji, które wychodzą poza zakres minimalnej zgodności z przepisami i ciągle doskonalą efekty swojej działalności środowiskowej.

EMAS - c.d. System EMAS wykazuje duże podobieństwo do normy ISO 14001. Od roku 2001 treść normy ISO 14001 została włączona do rozporządzenia EMAS, pozwalając na ograniczenie się do identyfikacji dodatkowych wymagań stawianych organizacjom w systemie EMAS. Wdrożenie systemu zarządzania środowiskowego w oparciu o wymagania normy ISO 14001 można traktować jako krok w kierunku rejestracji w systemie EMAS.

System EMAS wykazuje duże podobieństwo do normy ISO 14001. Od roku 2001 treść normy ISO 14001 została włączona do rozporządzenia EMAS, pozwalając na ograniczenie się do identyfikacji dodatkowych wymagań stawianych organizacjom w systemie EMAS. Wdrożenie systemu zarządzania środowiskowego w oparciu o wymagania normy ISO 14001 można traktować jako krok w kierunku rejestracji w systemie EMAS.

GŁÓWNE SKŁADNIKI OBOWIĄZUJĄCEGO PORZĄDKU PRAWNEGO OCHRONY ŚRODOWISKA Konstytucja RP z 2 kwietnia 1997 W Rozdziale I - Art. 5 Rzeczpospolita Polska strzeże niepodległości i nienaruszalności swojego terytorium, zapewnia wolność i prawa człowieka i obywatela oraz bezpieczeństwo obywateli, strzeże dziedzictwa narodowego oraz zapewnia ochronę środowiska, kierując się zasadą zrównoważonego rozwoju; W Rozdziale II - Art. 74 1 – władze publiczne prowadzą politykę zapewniającą bezpieczeństwo ekologiczne współczesnemu i przyszedłem pokoleniom; 2 – ochrona środowiska jest obowiązkiem władz publicznych; 3 – każdy ma prawo do informacji o stanie i ochronie środowiska; 4 – władze publiczne wspierają działania obywateli na rzecz ochrony i poprawy stanu środowiska;

Konstytucja RP z 2 kwietnia 1997

W Rozdziale I - Art. 5

Rzeczpospolita Polska strzeże niepodległości i nienaruszalności swojego terytorium, zapewnia wolność i prawa człowieka i obywatela oraz bezpieczeństwo obywateli, strzeże dziedzictwa narodowego oraz zapewnia ochronę środowiska, kierując się zasadą zrównoważonego rozwoju;

W Rozdziale II - Art. 74

1 – władze publiczne prowadzą politykę zapewniającą bezpieczeństwo ekologiczne współczesnemu i przyszedłem pokoleniom;

2 – ochrona środowiska jest obowiązkiem władz publicznych;

3 – każdy ma prawo do informacji o stanie i ochronie środowiska;

4 – władze publiczne wspierają działania obywateli na rzecz ochrony i

poprawy stanu środowiska;

W Rozdziale II – Art. 86 Każdy jest obowiązany do dbałości o stan środowiska i ponosi odpowiedzialność za spowodowane przez siebie jego pogorszenie. Zasady tej odpowiedzialności określa ustawa. Obok konstytucji, ochrona przyrody zagwarantowana jest osobną ustawą o ochronie przyrody oraz kilkoma innymi aktami prawnymi, jak ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych, ustawa o ochronie i kształtowaniu środowiska, prawo geologiczne i górnicze , prawo wodne... sprawdzaj aktualne przepisy na www.mos.gov.pl Istotą tych ustaw jest wyraźne określenie, co podlega ochronie oraz jak należy dostosowywać działalność gospodarczą do wymogów ochrony przyrody, wymogów trwałego i przyjaznego człowiekowi funkcjonowania całego systemu środowiska przyrodniczego na poziomie lokalnym, regionalnym, a także globalnym. Ustawa o ochronie przyrody określa m.in. formy ochrony poszczególnych ekosystemów, do których zalicza się parki krajobrazowe, obszary chronionego krajobrazu, pomniki przyrody, użytki ekologiczne, stanowiska dokumentacyjne oraz zespoły przyrodniczo – dokumentacyjne.

W Rozdziale II – Art. 86

Każdy jest obowiązany do dbałości o stan środowiska i ponosi

odpowiedzialność za spowodowane przez siebie jego pogorszenie. Zasady tej odpowiedzialności określa ustawa.

Obok konstytucji, ochrona przyrody zagwarantowana jest osobną ustawą o ochronie przyrody oraz kilkoma innymi aktami prawnymi, jak ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych, ustawa o ochronie i kształtowaniu środowiska, prawo geologiczne i górnicze , prawo wodne...

sprawdzaj aktualne przepisy na www.mos.gov.pl

Istotą tych ustaw jest wyraźne określenie, co podlega ochronie oraz jak należy dostosowywać działalność gospodarczą do wymogów ochrony przyrody, wymogów trwałego i przyjaznego człowiekowi funkcjonowania całego systemu środowiska przyrodniczego na poziomie lokalnym, regionalnym, a także globalnym. Ustawa o ochronie przyrody określa m.in. formy ochrony poszczególnych ekosystemów, do których zalicza się parki krajobrazowe, obszary chronionego krajobrazu, pomniki przyrody, użytki ekologiczne, stanowiska dokumentacyjne oraz zespoły przyrodniczo – dokumentacyjne.

Słowniczek podstawowy komisarza aglomeracja - miasto lub kilka miast o wspólnych granicach administracyjnych, biocenoza - żywa część ekosystemu, wszystkie organizmy (populacje) istniejące jednocześnie i oddziaływujące na siebie w tym samym ekosystemie. biosfera - przestrzeń, w której zachodzą wszelkie procesy biologiczne; powierzchnia kuli ziemskiej wraz z tą częścią skorupy ziemskiej i atmosfery, w której bytują wszelkie organizmy żywe, razem z wszystkimi tymi organizmami i z zależnościami, które je wiążą w jeden działający układ. biotyczne składniki - żywe składniki środowiska przyrodniczego, organizmy i ich oddziaływania na środowisko. degradacja środowiska przyrodniczego -proces niekorzystnych zmian w środowisku przyrodniczym głównie na skutek działalności człowieka. Wśród tych zmian istotne są m.in.: wymieranie gatunków, zanikanie i zubożanie siedlisk; upraszczanie i przyspieszanie obiegu wody oraz innych związków chemicznych i pierwiastków, przekształcenia ekosystemów pod wpływem wprowadzanych przez człowieka obcych gatunków, zanieczyszczenia i skażenia, erozja gleb.

aglomeracja - miasto lub kilka miast o wspólnych granicach administracyjnych,

biocenoza - żywa część ekosystemu, wszystkie organizmy (populacje) istniejące jednocześnie i oddziaływujące na siebie w tym samym ekosystemie.

biosfera - przestrzeń, w której zachodzą wszelkie procesy biologiczne; powierzchnia kuli ziemskiej wraz z tą częścią skorupy ziemskiej i atmosfery, w której bytują wszelkie organizmy żywe, razem z wszystkimi tymi organizmami i z zależnościami, które je wiążą w jeden działający układ.

biotyczne składniki - żywe składniki środowiska przyrodniczego, organizmy i ich oddziaływania na środowisko.

degradacja środowiska przyrodniczego -proces niekorzystnych zmian w środowisku przyrodniczym głównie na skutek działalności człowieka. Wśród tych zmian istotne są m.in.: wymieranie gatunków, zanikanie i zubożanie siedlisk; upraszczanie i przyspieszanie obiegu wody oraz innych związków chemicznych i pierwiastków, przekształcenia ekosystemów pod wpływem wprowadzanych przez człowieka obcych gatunków, zanieczyszczenia i skażenia, erozja gleb.

ekologia - nauka o zależnościach między organizmami żywymi a ich środowiskiem ożywionym i nieożywionym; jest częścią biologii ekosystem - wyodrębniona (w widoczny dla nas sposób) część przyrody, działająca jako pewna całość, zawsze złożona z dwóch podstawowych składników: 1) biocenozy – czyli wszelkich organizmów żywych i 2) biotopu – czyli środowiska nieożywionego; o odrębności ekosystemu decyduje przede wszystkim to czy stanowi on działającą całość. emisja - wprowadzane bezpośrednio lub pośrednio, w wyniku działalności człowieka, do powietrza, wody, gleby lub ziemi: substancje, czy energie, takie jak ciepło, hałas, wibracje lub pola elektromagnetyczne eutrofizacja - proces zwiększania się w środowisku zawartości substancji potrzebnych do rozwoju organizmów (zwiększanie się żyzności środowiska); termin najczęściej stosowany w odniesieniu do zbiorników wodnych, w których wzrasta stężenie fosforanów i innych związków chemicznych sprzyjających rozwojowi sinic, glonów i roślin naczyniowych ewolucja - zachodzący w przyrodzie ożywionej stopniowy proces zmian przebiegających w określonym kierunku - organizmy wykształcają się z biegiem czasu (następstwem pokoleń) jako formy coraz bardziej złożone, wyżej uorganizowane, bardziej wyspecjalizowane, nadążające swoimi przystosowaniami za zmieniającymi się stale warunkami środowiska;

ekologia - nauka o zależnościach między organizmami żywymi a ich środowiskiem ożywionym i nieożywionym; jest częścią biologii

ekosystem - wyodrębniona (w widoczny dla nas sposób) część przyrody, działająca jako pewna całość, zawsze złożona z dwóch podstawowych składników: 1) biocenozy – czyli wszelkich organizmów żywych i 2) biotopu – czyli środowiska nieożywionego; o odrębności ekosystemu decyduje przede wszystkim to czy stanowi on działającą całość.

emisja - wprowadzane bezpośrednio lub pośrednio, w wyniku działalności człowieka, do powietrza, wody, gleby lub ziemi: substancje, czy energie, takie jak ciepło, hałas, wibracje lub pola elektromagnetyczne

eutrofizacja - proces zwiększania się w środowisku zawartości substancji potrzebnych do rozwoju organizmów (zwiększanie się żyzności środowiska); termin najczęściej stosowany w odniesieniu do zbiorników wodnych, w których wzrasta stężenie fosforanów i innych związków chemicznych sprzyjających rozwojowi sinic, glonów i roślin naczyniowych

ewolucja - zachodzący w przyrodzie ożywionej stopniowy proces zmian przebiegających w określonym kierunku - organizmy wykształcają się z biegiem czasu (następstwem pokoleń) jako formy coraz bardziej złożone, wyżej uorganizowane, bardziej wyspecjalizowane, nadążające swoimi przystosowaniami za zmieniającymi się stale warunkami środowiska;

fauna - zbiór wszystkich gatunków zwierząt, które występują na jakimś obszarze flora - zbiór wszystkich gatunków roślin, które występują na jakimś obszarze; do składu flory często zalicza się także inne grupy organizmów, np.: grzyby, porosty, protisty, bakterie. formy ochrony przyrody - określone przepisami sposoby ochrony obszarów i obiektów cennych przyrodniczo; w Polsce formami ochrony przyrody są: park narodowy, park krajobrazowy, rezerwat (ścisły lub częściowy), obszar chronionego krajobrazu, pomnik przyrody, zespół przyrodniczo-krajobrazowy, użytek ekologiczny i stanowisko dokumentacyjne oraz dwa rodzaje obszarów Natura 2000 czyli obszar specjalnej ochrony ptaków i specjalny obszar ochrony siedlisk. gatunek - podstawowa jednostka systematyczna (klasyfikacyjna) organizmów żywych (podstawowy takson); zbiór osobników pochodzących od tego samego przodka – mających wspólne cechy wyglądu i zachowania, właściwości chemiczne i fizyczne ich białek oraz innych substancji chemicznych tworzących ich ciała, a także (co szczególnie ważne) łączy te osobniki podobieństwo kompletu genów; podstawowym kryterium wyróżniającym gatunek jest to, że jego dojrzałe osobniki w naturalnych warunkach mogą krzyżować się i wydawać w ten sposób płodne potomstwo.

fauna - zbiór wszystkich gatunków zwierząt, które występują na jakimś obszarze

flora - zbiór wszystkich gatunków roślin, które występują na jakimś obszarze; do składu flory często zalicza się także inne grupy organizmów, np.: grzyby, porosty, protisty, bakterie.

formy ochrony przyrody - określone przepisami sposoby ochrony obszarów i obiektów cennych przyrodniczo; w Polsce formami ochrony przyrody są: park narodowy, park krajobrazowy, rezerwat (ścisły lub częściowy), obszar chronionego krajobrazu, pomnik przyrody, zespół przyrodniczo-krajobrazowy, użytek ekologiczny i stanowisko dokumentacyjne oraz dwa rodzaje obszarów Natura 2000 czyli obszar specjalnej ochrony ptaków i specjalny obszar ochrony siedlisk.

gatunek - podstawowa jednostka systematyczna (klasyfikacyjna) organizmów żywych (podstawowy takson); zbiór osobników pochodzących od tego samego przodka – mających wspólne cechy wyglądu i zachowania, właściwości chemiczne i fizyczne ich białek oraz innych substancji chemicznych tworzących ich ciała, a także (co szczególnie ważne) łączy te osobniki podobieństwo kompletu genów; podstawowym kryterium wyróżniającym gatunek jest to, że jego dojrzałe osobniki w naturalnych warunkach mogą krzyżować się i wydawać w ten sposób płodne potomstwo.

hałas - rozumie się przez to dźwięki o częstotliwościach od 16 Hz do 16.000 Hz instalacja - rozumie się przez to: stacjonarne urządzenie techniczne, zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, do których tytułem prawnym dysponuje ten sam podmiot i położonych na terenie jednego zakładu, budowle niebędące urządzeniami technicznymi ani ich zespołami, których eksploatacja może spowodować emisję, kompensacjia przyrodnicza - to zespół działań obejmujących w szczególności roboty budowlane, roboty ziemne, rekultywację gleby, zalesianie, zadrzewianie lub tworzenie skupień roślinności, prowadzących do przywrócenia równowagi przyrodniczej lub tworzenie skupień roślinności, prowadzących do przywrócenia równowagi przyrodniczej na danym terenie, wyrównania szkód dokonanych w środowisku przez realizację przedsięwzięcia i zachowanie walorów krajobrazowych, łańcuch pokarmowy - szereg złożony z organizmów należących do różnych gatunków, które kolejno się zjadają; łańcuch pokarmowy rozpoczyna się od producenta (autotrofa), którego materia organiczna wykorzystywana jest jako pokarm przez konsumenta (pierwszego rzędu), a z kolei jego ciało jest pożywieniem innego konsumenta (drugiego rzędu) i tak dalej... Energia zgromadzona przez producenta może przejść przez kilka etapów –

hałas - rozumie się przez to dźwięki o częstotliwościach od 16 Hz do 16.000 Hz

instalacja - rozumie się przez to: stacjonarne urządzenie techniczne, zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, do których tytułem prawnym dysponuje ten sam podmiot i położonych na terenie jednego zakładu, budowle niebędące urządzeniami technicznymi ani ich zespołami, których eksploatacja może spowodować emisję,

kompensacjia przyrodnicza - to zespół działań obejmujących w szczególności roboty budowlane, roboty ziemne, rekultywację gleby, zalesianie, zadrzewianie lub tworzenie skupień roślinności, prowadzących do przywrócenia równowagi przyrodniczej lub tworzenie skupień roślinności, prowadzących do przywrócenia równowagi przyrodniczej na danym terenie, wyrównania szkód dokonanych w środowisku przez realizację przedsięwzięcia i zachowanie walorów krajobrazowych,

łańcuch pokarmowy - szereg złożony z organizmów należących do różnych gatunków, które kolejno się zjadają; łańcuch pokarmowy rozpoczyna się od producenta (autotrofa), którego materia organiczna wykorzystywana jest jako pokarm przez konsumenta (pierwszego rzędu), a z kolei jego ciało jest pożywieniem innego konsumenta (drugiego rzędu) i tak dalej... Energ

Add a comment

Related pages

Ochrona środowiska – Wikipedia, wolna encyklopedia

Ochrona środowiska – całokształt działań zmierzających do naprawienia wyrządzonych szkód lub zapobiegających wyrządzeniu szkód fizycznemu ...
Read more

Monika Czarnecka - Ochrona Środowiska - Uniwersytet ...

XING ist Deutschlands größtes berufliches Netzwerk: Mit XING finden Sie Ihren Traumjob, knüpfen wertvolle Kontakte, tauschen Wissen aus – und haben ...
Read more

Ochrona Środowiska

Najświeższe i najciekawsze informacje z zakresu ochrony środowiska – prawo i rozliczenia środowiskowe, odpady, recykling, utylizacja.
Read more

Ochrona Środowiska

Ochrona Środowiska. 3,518 likes · 123 talking about this. Edukacja i informacja - w trosce o środowisko.
Read more

Ochrona środowiska i przyrody. Portal o tematyce ...

Portal ekologiczny - ochrona środowiska i przyrody. Ekologiczny styl życia, najświeższe wiadomości ze świata ekologii i ochrony środowiska.
Read more

Praca Ochrona Środowiska. Oferty pracy Ochrona Środowiska

Praca Ochrona Środowiska - w serwisie Pracuj.pl. Znajdź i zaaplikuj na ofertę pracy. Tutaj znajdziesz atrakcyjne oferty pracy w Polsce i za granicą.
Read more

Ochrona Środowiska Naturalnego, Zdrowie Publiczne i ...

On 29 October, the ENVI Committee will hold an EoV with Laurent Fabius, President of COP 21, French Minister of Foreign Affairs and International Development.
Read more

Ochrona Środowiska - Politechnika Koszalińska

Ochrona Środowiska - Politechnika Koszalińska, Koszalinskie, Zachodniopomorskie, Poland. 114 likes · 16 were here. Ochrona Środowiska to kierunek ...
Read more

Ochrona środowiska w Unii Europejskiej. część 1 - YouTube

Ochrona środowiska w Unii Europejskiej. część 1 ... Ochrona Środowiska - kampania edukacyjna - Duration: 1:06. by nort8pl 2,440 views. 1:06
Read more

Ochrona środowiska - Strona główna

Branża ochrony środowiska – serwis dla profesjonalistów: aktualności, oferty, przetargi, katalogi firm, produktów i usług, kalendarz wydarzeń i ...
Read more