advertisement

Atmospheric Optical Phenomena

57 %
43 %
advertisement
Information about Atmospheric Optical Phenomena

Published on May 9, 2008

Author: lee.anna.loo

Source: slideshare.net

advertisement

Атмосферски Оптички Појави

Оптичка појава е секој видлив настан кој е резултат на интеракцијата на светлината и материјата. Атмосферски оптички појави се оние појави во атмосферата кои можат да бидат објаснети со помош на оптичките закони. Основните атмосферски оптички појави најчесто се појавуваат поради интеракцијата на светлината од сонцето или месечината со атмосферата, облаците, водата, или прашината и други честички. Кога светлината ќе навлезе во атмосферата, таа е абсорбирана, рефлектирана, расејана, прекршена, или дифрактирана од атмосферските честички и молекули. Овие процеси, посебно или во комбинација, се одговорни за создавањето на повеќето оптички ефекти. Видот на оптичкиот ефект кој се појавува претежно зависи од видот на честичките со кои светлината се сретнува и од должината на светлискиот бран. Поради ова, еден вид на групирање на оптичките ефекти може да биде според следната класификација на атмосферските честички: воздух, прашина и магла, ледени кристали, и водени капки.

Оптичка појава е секој видлив настан кој е резултат на интеракцијата на светлината и материјата.

Атмосферски оптички појави се оние појави во атмосферата кои можат да бидат објаснети со помош на оптичките закони.

Основните атмосферски оптички појави најчесто се појавуваат поради интеракцијата на светлината од сонцето или месечината со атмосферата, облаците, водата, или прашината и други честички. Кога светлината ќе навлезе во атмосферата, таа е абсорбирана, рефлектирана, расејана, прекршена, или дифрактирана од атмосферските честички и молекули. Овие процеси, посебно или во комбинација, се одговорни за создавањето на повеќето оптички ефекти.

Видот на оптичкиот ефект кој се појавува претежно зависи од видот на честичките со кои светлината се сретнува и од должината на светлискиот бран. Поради ова, еден вид на групирање на оптичките ефекти може да биде според следната класификација на атмосферските честички: воздух, прашина и магла, ледени кристали, и водени капки.

Механизми на одбивање Рефлектирање на светлината За светлината се вели дека се рефлектира кога аголот под кој таа првенствено паѓа на површината е еднаков на аголот од кој светлината се одбива од истата средина. На горниот цртеж, светлината паѓа на површината под агол "a" и ја напушта под агол "b". Бидејќи аголот "a" е еднаков на аголот "b" ова е пример на рефлектирана светлина.

Рефлектирање на светлината

За светлината се вели дека се рефлектира кога аголот под кој таа првенствено паѓа на површината е еднаков на аголот од кој светлината се одбива од истата средина.

На горниот цртеж, светлината паѓа на површината под агол "a" и ја напушта под агол "b". Бидејќи аголот "a" е еднаков на аголот "b" ова е пример на рефлектирана светлина.

Расејување на светлината Некои честички и молекули од атмосферата имаат способност да го расејуваат сончевото зрачење во сите насоки. Селективно расејување (Рејлејтово расејување) се случува кога одредени честици се поефикасни во расејувањето на одредена бранова должина на светлината. Молекулите на воздухот, како на пример кислородот и азотот, се мали во големина и поради ова се поефикасни при расејувањето на помали бранови должини (како на пример сината и виолетовата). На ова селективно расејување се должи појавата на сино небо во чист сончев ден. Друг тип на расејување (наречено Миово расејување ) ја предизвикува белата појава на облаците. Капките на облаците имаат дијаметар 20 микрометри, па се доволно големи за скоро еднакво да ги расејат сите бранови должини. Ова значи дека скоро целата светлина која влегува во облаците ќе биде расејана, па затоа облаците се појавуваат со бела боја.

Расејување на светлината

Некои честички и молекули од атмосферата имаат способност да го расејуваат сончевото зрачење во сите насоки.

Селективно расејување (Рејлејтово расејување) се случува кога одредени честици се поефикасни во расејувањето на одредена бранова должина на светлината. Молекулите на воздухот, како на пример кислородот и азотот, се мали во големина и поради ова се поефикасни при расејувањето на помали бранови должини (како на пример сината и виолетовата). На ова селективно расејување се должи појавата на сино небо во чист сончев ден.

Друг тип на расејување (наречено Миово расејување ) ја предизвикува белата појава на облаците. Капките на облаците имаат дијаметар 20 микрометри, па се доволно големи за скоро еднакво да ги расејат сите бранови должини. Ова значи дека скоро целата светлина која влегува во облаците ќе биде расејана, па затоа облаците се појавуваат со бела боја.

Прекршување на светлината Искривувањето на светлината кога таа преминува од една во друга средина се нарекува прекршување. Аголот и брановата должина со кои светлината навлегува во супстанцијата и густината на таа супстанција одредуваат колку светлината ќе биде прекршена. Пример за прекршување е дисперзијата на белата светлина во нејзините составни бои низ стаклена призма. Како што видливата светлина излегува од призмата, таа е прекршена и поделена на спектарот од сите бои

Прекршување на светлината

Искривувањето на светлината кога таа преминува од една во друга средина се нарекува прекршување.

Аголот и брановата должина со кои светлината навлегува во супстанцијата и густината на таа супстанција одредуваат колку светлината ќе биде прекршена.

Пример за прекршување е дисперзијата на белата светлина во нејзините составни бои низ стаклена призма. Како што видливата светлина излегува од призмата, таа е прекршена и поделена на спектарот од сите бои

Дифракција на светлината Дифракцијата е ситно прекршување на светлината при нејзиното поминување околу работ на некој предмет. Големината на прекршувањето зависи од релативната големина на брановата должина на светлината и од големината на отворот. Доколку отворот е многу поголем од брановата должина, прекршувањето ќе биде незабележително. Оптичките ефекти кои се резултат на дифракцијата се произведени со интерференција на бранови светлина. Во атмосферата, дифракционата светлина е всуштност прекршена околу атмосферските честици, кои најчесто се мали капки вода формирани во облаците. Дифракционата светлина може да произведе прамени од светли, темни и обоени снопови светлина.

Дифракција на светлината

Дифракцијата е ситно прекршување на светлината при нејзиното поминување околу работ на некој предмет. Големината на прекршувањето зависи од релативната големина на брановата должина на светлината и од големината на отворот. Доколку отворот е многу поголем од брановата должина, прекршувањето ќе биде незабележително.

Оптичките ефекти кои се резултат на дифракцијата се произведени со интерференција на бранови светлина.

Во атмосферата, дифракционата светлина е всуштност прекршена околу атмосферските честици, кои најчесто се мали капки вода формирани во облаците. Дифракционата светлина може да произведе прамени од светли, темни и обоени снопови светлина.

Воздух, прашина, магла Крепускуларни зраци (сончеви зраци конвергирани на хоризонтот) Крепускуларните зраци се појавуваат кога некои објекти, како врвовите на планините или облаците, делумно ги заткриваат сончевите зраци. Името крепускуларни значи "поврзани со самракот" и овие зраци може да се набљудуваат при изгревањето и заоѓањето на сонцето. Крепускуларните зраци се двојат нанадвор од сонцето кое заоѓа, и се видливи само кога атмосферата содржи доволно замагленост или честици прав, така што сончевите зраци кои се наоѓаат во незаткриените области може да бидат расејани кон набљудувачот. Крепускуларните зраци често изгледаат црвени или жолти поради тоа што со помош на воздушните молекули сината светлина од сонцето е селективно расејана надвор од снопот.

Крепускуларни зраци

(сончеви зраци конвергирани на хоризонтот)

Крепускуларните зраци се појавуваат кога некои објекти, како врвовите на планините или облаците, делумно ги заткриваат сончевите зраци. Името крепускуларни значи "поврзани со самракот" и овие зраци може да се набљудуваат при изгревањето и заоѓањето на сонцето.

Крепускуларните зраци се двојат нанадвор од сонцето кое заоѓа, и се видливи само кога атмосферата содржи доволно замагленост или честици прав, така што сончевите зраци кои се наоѓаат во незаткриените области може да бидат расејани кон набљудувачот.

Крепускуларните зраци често изгледаат црвени или жолти поради тоа што со помош на воздушните молекули сината светлина од сонцето е селективно расејана надвор од снопот.

Сино небо и сина магла (како резултат на селективното расејување на молекулите на воздухот) Синото небо се создава кога светлините со мали бранови должини од влезната видлива светлина (виолетовата и сината) се селективно расејани од малите молекули на кислород и азот -- кои се многу помали од брановата должина на светлината. Виолетовата и сината светлина се повеќе и повеќе се расејуваат од молекулите низ атмосферата, па нашите очи ја регистрираат како сина светлина која доаѓа од сите насоки, и која му го дава на небото неговиот син изглед. Сината магла е појава која често може да се набљудува на високите планини.

Сино небо и сина магла

(како резултат на селективното расејување на молекулите на воздухот)

Синото небо се создава кога светлините со мали бранови должини од влезната видлива светлина (виолетовата и сината) се селективно расејани од малите молекули на кислород и азот -- кои се многу помали од брановата должина на светлината. Виолетовата и сината светлина се повеќе и повеќе се расејуваат од молекулите низ атмосферата, па нашите очи ја регистрираат како сина светлина која доаѓа од сите насоки, и која му го дава на небото неговиот син изглед.

Сината магла е појава која често може да се набљудува на високите планини.

Зајдисонца (се појавуваат во различни бои) Кога сонцето е високо на небото, тоа генерално се појавува бело поради тоа што сите бранови должини на видливата светлина стигнуваат до окото на набљудувачот со скоро ист интензитет. Кога сонцето потонува кон хоризонтот, светлината навлегува во атмосферата под многу помал агол, и поради тоа мора да помине преку многу повеќе атмосфера пред да биде видено од набљудувачот. Молекулите на воздухот ги расејуваат светлините со помали бранови должини (виолетовата и сината) и единствената светлина која се пробива низ атмосферата е светлината со поголема бранова должина (жолта, портокалова, и црвена) која создава разнобојни зајдисонца. Поради прекршувањето на сончевата светлина од самата атмосфера, сонцето ќе се појави дека е повисоко од тоа што всуштност е.

Зајдисонца

(се појавуваат во различни бои)

Кога сонцето е високо на небото, тоа генерално се појавува бело поради тоа што сите бранови должини на видливата светлина стигнуваат до окото на набљудувачот со скоро ист интензитет. Кога сонцето потонува кон хоризонтот, светлината навлегува во атмосферата под многу помал агол, и поради тоа мора да помине преку многу повеќе атмосфера пред да биде видено од набљудувачот.

Молекулите на воздухот ги расејуваат светлините со помали бранови должини (виолетовата и сината) и единствената светлина која се пробива низ атмосферата е светлината со поголема бранова должина (жолта, портокалова, и црвена) која создава разнобојни зајдисонца. Поради прекршувањето на сончевата светлина од самата атмосфера, сонцето ќе се појави дека е повисоко од тоа што всуштност е.

Замрзнати кристали Хало (прстен од светлина околу месечината) Хало е прстен од светлина кој го опкружува сонцето или месечината. Повеќето халоа се појавуваат како светли бели прстени, но понекогаш, со дисперзијата на светлината која поминува низ замрзнати кристали од цирусните облаци кои се наоѓаат високо во атмосферата, може да се појави дека халото има боја. Халоата се формираат кога светлината од сонцето или месечината се прекршува од замрзнати кристали поврзани со тенките, високи облаци (пр. циростратските облаци). Овие замрзнати кристали се колони со хексагонална форма, имаат дијаметар од 15 до 25 микрометри и изгледаат слично како мали моливи. Постојат два вида на халоа: 22 степенско хало и 46 степенско хало.

Хало

(прстен од светлина околу месечината)

Хало е прстен од светлина кој го опкружува сонцето или месечината. Повеќето халоа се појавуваат како светли бели прстени, но понекогаш, со дисперзијата на светлината која поминува низ замрзнати кристали од цирусните облаци кои се наоѓаат високо во атмосферата, може да се појави дека халото има боја.

Халоата се формираат кога светлината од сонцето или месечината се прекршува од замрзнати кристали поврзани со тенките, високи облаци (пр. циростратските облаци). Овие замрзнати кристали се колони со хексагонална форма, имаат дијаметар од 15 до 25 микрометри и изгледаат слично како мали моливи.

Постојат два вида на халоа: 22 степенско хало и 46 степенско хало.

22 степенското хало е прстен од светлина кој се наоѓа на 22 степени од сонцето (или месечината) и е најчестиот тип на хало кое се набљудува и се формира од хексагоналните замрзнати кристали со дијаметар помал од 22.5 микрометри. Хало од 22 степени се образува кога светлината влегува од едната страна на колонен замрзнат кристал и излегува од друга страна. Светлината се прекршува прв пат кога навлегува во замрзнатиот кристал и втор пат кога излегува од него. На овој начин светлината претрпува две прекршувања од 22 степени од нејзиниот оригинален правец, со што се создава прстен од светлина набљудуван на 22 степени од сонцето или месечината.

22 степенското хало е прстен од светлина кој се наоѓа на 22 степени од сонцето (или месечината) и е најчестиот тип на хало кое се набљудува и се формира од хексагоналните замрзнати кристали со дијаметар помал од 22.5 микрометри.

Хало од 22 степени се образува кога светлината влегува од едната страна на колонен замрзнат кристал и излегува од друга страна. Светлината се прекршува прв пат кога навлегува во замрзнатиот кристал и втор пат кога излегува од него. На овој начин светлината претрпува две прекршувања од 22 степени од нејзиниот оригинален правец, со што се создава прстен од светлина набљудуван на 22 степени од сонцето или месечината.

46 степенско хало е прстен од светлина набљудуван на 46 степени од сонцето или месечината. иако се поретки од 22 степенското хало, но процесот на кој се формираат е сличен. 46 степенско хало се создава кога светлината влегува од едната страна на колоната од замрзнатиот кристал и излегуваат или од врвот или од дното на кристалот. При поминувањето низ замрзнатиот кристал светлината е прекршена два пати и овие две прекршувања го искривуваат правецот на светлината за 46 степени од нејзината првобитна насока. Ова прекршување создава круг од светлина кој се набљудува под агол од 46 степени во однос на сонцето или месечината.

46 степенско хало е прстен од светлина набљудуван на 46 степени од сонцето или месечината. иако се поретки од 22 степенското хало, но процесот на кој се формираат е сличен.

46 степенско хало се создава кога светлината влегува од едната страна на колоната од замрзнатиот кристал и излегуваат или од врвот или од дното на кристалот. При поминувањето низ замрзнатиот кристал светлината е прекршена два пати и овие две прекршувања го искривуваат правецот на светлината за 46 степени од нејзината првобитна насока. Ова прекршување создава круг од светлина кој се набљудува под агол од 46 степени во однос на сонцето или месечината.

Пархелиум (лажно сонце, пархелиум, анг. sundog) Пархелиумите, или познати како лажни сонца, се пар од светло обоени точки, по едно од двете страни на сонцето. Пархелиумите се видливи кога сонцето е блиску до хоризонтот и е на истата хоризонтална рамнина како и набљудувачот и замрзнатите кристали. Како што сончевата светлина поминува низ замрзнатите кристали, пред да ги достигне очите на набљудувачот, таа е прекршена под 22 степени, слично на она што се случува со 22 степенските халоа. Разликата помеѓу пархелиумите и халоата е приоритетната ориентација на замрзнатите кристали преку кои светлината поминува пред да го достигне окото на набљудувачот. Ако хексагоналните кристали се ориентирани со нивните рамни предни страни хоризонтално, може да се забележи пархелиум, а доколу се случајно ориентирани може да се забележи хало.

Пархелиум

(лажно сонце, пархелиум, анг. sundog)

Пархелиумите, или познати како лажни сонца, се пар од светло обоени точки, по едно од двете страни на сонцето.

Пархелиумите се видливи кога сонцето е блиску до хоризонтот и е на истата хоризонтална рамнина како и набљудувачот и замрзнатите кристали. Како што сончевата светлина поминува низ замрзнатите кристали, пред да ги достигне очите на набљудувачот, таа е прекршена под 22 степени, слично на она што се случува со 22 степенските халоа.

Разликата помеѓу пархелиумите и халоата е приоритетната ориентација на замрзнатите кристали преку кои светлината поминува пред да го достигне окото на набљудувачот. Ако хексагоналните кристали се ориентирани со нивните рамни предни страни хоризонтално, може да се забележи пархелиум, а доколу се случајно ориентирани може да се забележи хало.

Сончев столб (вертикални снопови светлина) Сончев столб е вертикален сноп светлина која се простира над и под сонцето. Сончевиот столб вообичаено може да се забележи за време на изгрејсонцето и зајдисонцето. Тоа се формира кога сончевата светлина ќе се рефлектира од површината на замрзнати кристали кои паѓаат, и се содржат во тенките и високи облаци (како циростратуските облаци). Хексагоналните рамни замрзнати кристали паѓаат хоризонтално ориентирани, и при паѓањето благо се нишаат од една страна на друга. Кога сонцето е долу на хоризонтот, како што сончевата светлина се рефлектира од површината на овие завртени замрзнати кристали така светла област се појавува на небото над (или под) сонцето.

Сончев столб

(вертикални снопови светлина)

Сончев столб е вертикален сноп светлина која се простира над и под сонцето. Сончевиот столб вообичаено може да се забележи за време на изгрејсонцето и зајдисонцето. Тоа се формира кога сончевата светлина ќе се рефлектира од површината на замрзнати кристали кои паѓаат, и се содржат во тенките и високи облаци (како циростратуските облаци).

Хексагоналните рамни замрзнати кристали паѓаат хоризонтално ориентирани, и при паѓањето благо се нишаат од една страна на друга.

Кога сонцето е долу на хоризонтот, како што сончевата светлина се рефлектира од површината на овие завртени замрзнати кристали така светла област се појавува на небото над (или под) сонцето.

Водени капки Корони (создадени од дифракција на светлината) Кога големината на растојанието помеѓу капките е слично на брановата должина на видливата светлина, светлината која свети низ капки од облак претрпува дифракција и дисперзија. Ако тенок слој на облак се најде помеѓу набљудувачот и месечината, всуштност дифракцијата и дисперзијата на светлината од месечината предизвикуваат поголема светлина од светлината која ја има оригиналниот светлосен извор. Оваа "круна" од светлина околу сонцето или месечината е наречена корона.

Корони

(создадени од дифракција на светлината)

Кога големината на растојанието помеѓу капките е слично на брановата должина на видливата светлина, светлината која свети низ капки од облак претрпува дифракција и дисперзија.

Ако тенок слој на облак се најде помеѓу набљудувачот и месечината, всуштност дифракцијата и дисперзијата на светлината од месечината предизвикуваат поголема светлина од светлината која ја има оригиналниот светлосен извор. Оваа "круна" од светлина околу сонцето или месечината е наречена корона.

Кога капките од облакот се со многу еднолична големина, дифракционата светлина може да предизвика короната да биде разделена на нејзините составни бои, со сината светлина навнатре од црвената светлина. Овие бои може да се повторуваат, обиколувајќи ја месечината со серија од обоени прстени, и станувајќи послабо видливи со секој следен прстен кој се наоѓа подалеку од месечината. Како што сноп од светлина се среќава со капка вода, таа е расејана при влегувањето во капката. Потоа, делови од светлината се внатрешно рефлектирани од позадината на капката. Пред светлината да излезе целосно од капката, таа, како површен бран, за момент се дифракцира од надворешната површина на капката.

Кога капките од облакот се со многу еднолична големина, дифракционата светлина може да предизвика короната да биде разделена на нејзините составни бои, со сината светлина навнатре од црвената светлина. Овие бои може да се повторуваат, обиколувајќи ја месечината со серија од обоени прстени, и станувајќи послабо видливи со секој следен прстен кој се наоѓа подалеку од месечината.

Како што сноп од светлина се среќава со капка вода, таа е расејана при влегувањето во капката. Потоа, делови од светлината се внатрешно рефлектирани од позадината на капката. Пред светлината да излезе целосно од капката, таа, како површен бран, за момент се дифракцира од надворешната површина на капката.

Сребрено исцртување линиии и иридисценција на облаците (создадено со дифракција на сончевата светлина) Светлата контура на рабовите од облакот е сребрено исцртување, кое се случува кога светлината е дифрактирана од капките од облакот по надворешниот раб на самиот облак. Сребрените исцртувања се забележуваат околу потенките облаци составени од големи капки. Понекогаш, дифракцијата на сончевата светлина во облаците создава множество од бои. Овој оптички ефект се вика иридисценција на облаците.

Сребрено исцртување линиии и иридисценција на облаците

(создадено со дифракција на сончевата светлина)

Светлата контура на рабовите од облакот е сребрено исцртување, кое се случува кога светлината е дифрактирана од капките од облакот по надворешниот раб на самиот облак. Сребрените исцртувања се забележуваат околу потенките облаци составени од големи капки.

Понекогаш, дифракцијата на сончевата светлина во облаците создава множество од бои. Овој оптички ефект се вика иридисценција на облаците.

Виножито (лак со концентрично обоени појаси) Виножито е лак од концентрично обоени појаси кои настануваат кога сончевата светлина взаемнодејствува со капките дожд. Виножито настанува кога дождот паѓа од еден дел од небото и сонцето свети на друг. За да се види виножито, сонцето мора да биде позади набљудувачот кој е свртен накај дождот кој врне. Бидејќи само една боја на светлина се набљудува од секоја капка, огромен број на капки дожд се потребни за да се создаде извонредниот спектар на бои кои се карактеристични за виножитото. Сончевите зраци се расејуваат при навлегувањето во капката од дождот, што предизвикува различните бранови должини на составните светлини од видливата светлината да се разделат. Ако аголот помеѓу прекршената светлина и нормалата на површината на капката е поголем отколку критичниот агол (кој за виножитото е 48 степени), светлината ќе се рефлектира на позадината на капката.

Виножито

(лак со концентрично обоени појаси)

Виножито е лак од концентрично обоени појаси кои настануваат кога сончевата светлина взаемнодејствува со капките дожд. Виножито настанува кога дождот паѓа од еден дел од небото и сонцето свети на друг. За да се види виножито, сонцето мора да биде позади набљудувачот кој е свртен накај дождот кој врне.

Бидејќи само една боја на светлина се набљудува од секоја капка, огромен број на капки дожд се потребни за да се создаде извонредниот спектар на бои кои се карактеристични за виножитото.

Сончевите зраци се расејуваат при навлегувањето во капката од дождот, што предизвикува различните бранови должини на составните светлини од видливата светлината да се разделат.

Ако аголот помеѓу прекршената светлина и нормалата на површината на капката е поголем отколку критичниот агол (кој за виножитото е 48 степени), светлината ќе се рефлектира на позадината на капката.

Примарно виножито (посветло од секундарното виножито) Примарно виножито е посветло од секундарното и ги има боите кои се менуваат од црвената која се наоѓа на надворешната страна до виолетовата на внатрешната. Со помош на две капки од дожд може да се објасни зашто се појавува овој модел на бои. Црвената светлина од повисоката капка е насочена кон окото на набљудувачот, додека виолетовата светлина е насочена над набљудувачот. Од долната капка, црвената светлина е насочена под нивото на вид, додека виолетовата може да се види од набљудувачот. Поради ова боите од примарното виножито се набљудувани почнувајќи со црвената од врвот на лакот до виолетовата на дното.

Примарно виножито

(посветло од секундарното виножито)

Примарно виножито е посветло од секундарното и ги има боите кои се менуваат од црвената која се наоѓа на надворешната страна до виолетовата на внатрешната.

Со помош на две капки од дожд може да се објасни зашто се појавува овој модел на бои. Црвената светлина од повисоката капка е насочена кон окото на набљудувачот, додека виолетовата светлина е насочена над набљудувачот.

Од долната капка, црвената светлина е насочена под нивото на вид, додека виолетовата може да се види од набљудувачот. Поради ова боите од примарното виножито се набљудувани почнувајќи со црвената од врвот на лакот до виолетовата на дното.

Секундарно виножито (посветло од примарното виножито) Секундарно виножито се појавува надвор од примарното виножито, и се развива кога светлината која навлегува во капката претрпува две внатрешни рефлекции наместо една (како што е случајот со примарното виножито). Шемата на бои кај секундарното виножито е спротивна на онаа кај примарното виножито. Виолетовата светлина од горната капка го достигнува окото на набљудувачот, додека црвената светлина од истата капка е насочена случајно на друга страна. Истовремено, цревената светлина од долната капка достигнува до окото на набљудувачот и виолетовата светлина не може да се види. Поради ова боите на секундарното виножито се менуваат од виолетова на врвот до црвена на дното на лакот.

Секундарно виножито

(посветло од примарното виножито)

Секундарно виножито се појавува надвор од примарното виножито, и се развива кога светлината која навлегува во капката претрпува две внатрешни рефлекции наместо една (како што е случајот со примарното виножито).

Шемата на бои кај секундарното виножито е спротивна на онаа кај примарното виножито. Виолетовата светлина од горната капка го достигнува окото на набљудувачот, додека црвената светлина од истата капка е насочена случајно на друга страна.

Истовремено, цревената светлина од долната капка достигнува до окото на набљудувачот и виолетовата светлина не може да се види. Поради ова боите на секундарното виножито се менуваат од виолетова на врвот до црвена на дното на лакот.

 

Add a comment

Related pages

Optical phenomena - Wikipedia, the free encyclopedia

Optical phenomena are any observable events that result from the interaction of ... Astronomy in New Zealand Many atmospheric optical effect photos and ...
Read more

Atmospheric optics - Wikipedia, the free encyclopedia

Atmospheric optics deals with how the unique optical properties of the Earth's atmosphere cause a wide range of spectacular optical phenomena. The blue ...
Read more

Atmospheric Optical Phenomena - Trinidad and Tobago ...

2 Atmospheric Optical Phenomena are produced by the reflection, refraction, dispersion and scattering / diffusion of rays of sunlight.
Read more

Atmospheric Optical Phenomena. - University of Michigan

Atmospheric Optical Phenomena. by Mark S Deprest Printed in Reflections: February, 2009. In my many years (54 of them) on this spinning ball of cosmic ...
Read more

Atmospheric Optical Phenomena - Colorado State University

Atmospheric Optical Phenomena included in this page: The following phenomena fall under part 1 of the above definition, and philatelic items referring to ...
Read more

Atmospheric optical phenomena - Ursa

Atmospheric optical phenomena. Atmospheric optical phenomena section of Ursa Astronomical Association studies optical colours and light phenomena around us ...
Read more

ATM OCN 100 (Summer 2004) - Atmospheric Optical Phenomena

Today's Lecture Objectives: To explain the physical causes for some common atmospheric optical phenomena. To distinguish between scattering, reflection ...
Read more

Optical phenomena - PhysicsWiki

Optical phenomena are any observable events that result from the interaction of ... Astronomy in New Zealand Many atmospheric optical effect photos and ...
Read more

Atmospheric phenomena: Halos, Sundogs and Light Pillars

Atmospheric phenomena: Halos, Sundogs and Light Pillars. Sundogs, light pillars, and other kinds of halos seen in the sky are atmospheric phenomena that ...
Read more

Atmospheric Optics

Atmospheric optics - Rainbows, halos, glories and many other visual spectacles produced by light playing on water drops, dust and ice crystals in the ...
Read more