advertisement

นิทาน ทำดีตามคำพ่อ

50 %
50 %
advertisement
Information about นิทาน ทำดีตามคำพ่อ
Books

Published on March 6, 2014

Author: beforetwo

Source: slideshare.net

Description

นิทาน ทำดีตามคำพ่อ เป็นนิทานปลูกฝังคุณธรรม จริยธรรม และพัฒนาการเรียนรู้สำหรับเด็กและเยาวชน อันเนื่องมาจากพระบรมราโชวาท
advertisement

“·Ó´Õ μÒÁ¤Ó ¹Ô·Ò¹ ¾Í ‹ ¹Ô·Ò¹»ÅÙ¡ áÅоѲ¹Ò¡ÒÃàÃÕ Íѹà¹×èͧÁÒ¨Ò¡ ศูนยสงเสริมและพัฒนาพลังแผนดินเชิงคุณธรรม (ศูนยคุณธรรม) สำนักงานบริหารและพัฒนาองคความรู (องคการมหาชน) ”

Dhammaintrend ร่วมเผยแพร่และแบ่งปันเป็ นธรรมทาน

ขอมูลทางบรรณานุกรมของสำนักหอสมุดแหงชาติ ศูนยคุณธรรม. ทำดีตามคำพอ.--กรุงเทพฯ : ศูนยสงเสริมและพัฒนาพลังแผนดินเชิงคุณธรรม สำนักบริหารและพัฒนาองคความรู (องคการมหาชน), 2552. 74 หนา. 1. นิทาน. I. ชื่อเรื่อง. 398.2 ISBN 978-974-93308-4-5 ·Ó´ÕμÒÁ¤Ó¾‹Í สิ่งพิมพอันดับที่ พิมพครั้งที่ ๑ จำนวนพิมพ ผูจัดพิมพเผยแพร ผูพิมพ : : : : ๓/๒๕๕๒ พฤษภาคม ๒๕๕๒ ๓,๐๐๐ เลม ศูนยสงเสริมและพัฒนาพลังแผนดินเชิงคุณธรรม สำนักงานบริหารและพัฒนาองคความรู (องคการมหาชน) ๖๙/๑๖-๑๗ อาคารวิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล (CMMU) ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพฯ ๑๐๔๐๐ โทรศัพท ๐ ๒๖๔๔ ๙๙๐๐ โทรสาร ๐ ๒๖๔๔ ๔๙๐๑ Website: http://www.moralcenter.or.th, http://dl.moralcenter.or.th : บริษัท พิมพดี จำกัด ๒๑/๒๓๒-๔ หมู ๘ ซอยคลองหนองใหญ ถนนวงแหวน แขวงบางแค เขตบางแค กรุงเทพฯ ๑๐๑๖๐ โทรศัพท ๐ ๒๘๐๓ ๒๖๙๔-๗ โทรสาร ๐ ๒๘๐๓ ๔๔๐๑

¤Ó»ÃÒÃÀ ตลอดระยะเวลา ๖๒ ปที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรง ครองราชสมบัติดวยทศพิธราชธรรมอันกอใหเกิดความสงบสุขแกประชาชนชาวไทย ทั้งได พระราชทานหลักคิดในการครองตน ครองงาน และครองชีวิต ที่มีคุณคายิ่งสำหรับปวงชน ชาวไทยในโอกาสตางๆ เสมอมา ซึ่งสมควรที่ประชาชนชาวไทยทุกคนจะนอมนำมายึดถือปฏิบัติ เปนวิถีชีวิต เพื่อความเจริญกาวหนาในการดำรงชีวิต และกอใหเกิดความมั่นคง มั่งคั่ง และความ สงบสุขในสังคมชาวไทยอยางยั่งยืน ศูนยสงเสริมและพัฒนาพลังแผนดินเชิงคุณธรรม ไดพจารณาวา การรวบรวมพระบรม  ิ ราโชวาทและพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจาอยูหัวที่นำเสนอสูสาธารณะ เพื่อเผยเพร ใหประชาชนชาวไทยยึดถือปฏิบัตินั้น สวนใหญนำเสนอในรูปแบบของเอกสารที่เปนทางการ อันอาจจะไมเปนที่นาสนใจสำหรับเด็กและเยาวชนที่จะเปนพลังของแผนดินในอนาคต จึงได จัดทำประมวลพระบรมราโชวาทในรูปแบบของนิทานภาพสอนคุณธรรมความดี เพือใหบดามารดา ่ ิ ผูปกครอง และครูอาจารย สามารถนำไปปลูกฝงสั่งสอนใหกับเด็กและเยาวชนในแตละคุณธรรม ความดีไดสะดวกยิ่งขึ้น โดยใหช่อวา “ทำดีตามคำพอ” ื นิทานภาพ “ทำดีตามคำพอ” ที่ทานถืออยูนี้ เปนนิทานภาพคุณธรรมความดีสำหรับ เด็กและเยาวชน อันเนื่องมาจากพระบรมราโชวาท ๑๐ องค ซึ่งนำเสนอหลักการทำความดี มีคุณธรรม จริยธรรม ที่สะทอนสาระตามพระบรมราโชวาท ดวยการผสมผสานกลวิธีเลาเรื่อง ที่นำความเพลิดเพลินมาสูผูอาน ศูนยสงเสริมและพัฒนาพลังแผนดินเชิงคุณธรรม หวังเปนอยางยิ่งวา นิทานภาพ “ทำดีตามคำพอ” จะเปนเครื่องมือที่เปนประโยชนของบิดามารดา ผูปกครอง และครูอาจารย ในการปลูกฝงคุณธรรมและจริยธรรมใหกับเด็กและเยาวชน ซึ่งจะเปนสวนสำคัญในการสราง พลังแผนดินใหกับประเทศ และเปนการแสดงกตัญูกตเวทิตาจิตสนองพระมหากรุณาธิคุณ ลนเกลาลนกระหมอมที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงมีตอพวกเรา ปวงชนชาวไทยในโอกาสเดียวกันดวย พลอากาศเอก (วีรวิท คงศักดิ์) ประธานอนุกรรมการศูนยสงเสริมและพัฒนาพลังแผนดินเชิงคุณธรรม ¡

¤Ó¹Ó เด็กและเยาวชนเปนกำลังสำคัญของชาติ การพัฒนาประเทศในดานตางๆ จำเปนตองมี บุคคลที่มีคุณภาพ หากบุคคลไมมีคุณภาพ การพัฒนาในแตละดานก็ไมอาจสำเร็จลุลวงได ซึ่ง การเปนบุคคลที่ดีมีคุณภาพ จะตองมีการวางรากฐานสำคัญตั้งแตเปนเด็กหรือเยาวชน ไมวาจะ เปนดานโภชนาการ สิ่งแวดลอม การอบรมเลี้ยงดู กิจกรรมพัฒนาการเรียนรูทั้งดานรางกาย จิตใจ และสติปญญา รวมทั้งไดรับการปลูกฝง บมเพาะ ในเรื่องคุณธรรม จริยธรรม เพื่อหลอ หลอมใหเด็กและเยาวชนเติบโตไปเปนผูใหญที่มีคุณภาพและเปนคนดีของสังคม พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ไดทรงตระหนักถึงความสำคัญของ การพัฒนาเด็กและเยาวชน ดังจะเห็นไดจากแนวพระราชดำริในเรื่องตางๆ เกี่ยวกับเด็กและ เยาวชน ที่พระราชทานผานพระบรมราโชวาทและพระราชดำรัสในโอกาสตางๆ ซึ่งแสดงใหเห็น ถึงน้ำพระราชหฤทัยที่ทรงหวงใยตอเด็กและเยาวชนไทยตลอดระยะเวลาที่ผานมา ศูนยสงเสริมและพัฒนาพลังแผนดินเชิงคุณธรรมตระหนักถึงความสำคัญของการพัฒนา เด็กและเยาวชนใหเติบโตอยางมีคุณภาพควบคูไปกับความดีมีคุณธรรม จึงไดประมวลพระบรม ราโชวาทอันเกี่ยวกับวัยเด็ก มาจัดพิมพในรูปแบบของนิทานภายใตชื่อ นิทาน “ทำดีตามคำพอ” ซึ่งเปนการนอมนำสาระของพระบรมราโชวาทมาเปนหลักในการใหขอคิดและแนวทางปฏิบัติ เพื่อใหเด็กและเยาวชนสามารถอานเขาใจไดงาย เพลิดเพลิน และนอมนำหลักคิดไปปฏิบัติใน การดำรงชีวิตไดอยางเหมาะสม อันจะเปนประโยชนและสิริมงคลยิ่งกับชีวิต ที่สำคัญยังชวย บมเพาะและปลูกฝงคุณธรรม จริยธรรม ใหเกิดขึ้นในตัวเด็กและเยาวชน ซึ่งจะหลอหลอมให เติบโตเปนคนดีมีคุณธรรมของสังคมและประเทศชาติตอไป (นางสาวนราทิพย พุมทรัพย) ิ ั ผูอำนวยการศูนยสงเสริมและพัฒนาพลังแผนดินเชิงคุณธรรม สำนักงานบริหารและพัฒนาองคความรู (องคการมหาชน) ¢

ʋǹ¼Á “à´ÕëÂÇ” ¤ÃѺ

ÊÒúÑÞ หนา คำปรารภ คำนำ สารบัญ พระบรมราโชวาท นิทานเรื่อง สมบัติของคุณปู พระบรมราโชวาท นิทานเรื่อง น้ำใสกับใบขาว พระบรมราโชวาท นิทานเรื่อง ตนกลาคนใหม พระบรมราโชวาท นิทานเรื่อง กอนหินวิเศษ พระบรมราโชวาท นิทานเรื่อง เมืองมีระเบียบ § ก ข ง-จ ๙ ๑๐ ๑๕ ๑๖ ๒๑ ๒๒ ๒๗ ๒๘ ๓๓ ๓๔

ÊÒúÑÞ (μ‹Í) หนา พระบรมราโชวาท นิทานเรื่อง แมครัวคนใหมกับผูชวย พระบรมราโชวาท นิทานเรื่อง ลูกสาวพอคาผูซื่อสัตย พระบรมราโชวาท นิทานเรื่อง หุนยนตของกอง พระบรมราโชวาท นิทานเรื่อง หนูโหนงกับกลาดี พระบรมราโชวาท นิทานเรื่อง แกวใสคนใหม ๓๙ ๔๐ ๔๕ ๔๖ ๕๑ ๕๒ ๕๗ ๕๘ ๖๓ ๖๔ ¨

“...˹ѧÊ×Í໚¹¡ÒÃÊÐÊÁ¤ÇÒÁÃÙŒáÅзءÊÔ觷ءÍ‹ҧ·ÕèÁ¹Øɏ ä´ŒÊÌҧÁÒ·ÓÁÒ¤Ô´ÁÒáμ‹âºÃÒ³¡ÒŨ¹·Ø¡Çѹ¹Õé ˹ѧÊ×֧ͨ໚¹ÊÔ觷ÕèÊÓ¤ÑÞ à»š¹¤ÅŒÒÂ æ ¸¹Ò¤ÒäÇÒÁÃÙŒáÅÐ໚¹ÍÍÁÊÔ¹ ໚¹ÊÔ觷Õè¨Ð·ÓãËŒÁ¹Øɏ ¡ŒÒÇ˹ŒÒä´Œâ´Âá·Œ...” พระบรมราโชวาท พระราชทานแกคณะสมาชิกหองสมุดทั่วประเทศ ในโอกาสที่เขาเฝา ทูลละอองธุลีพระบาท ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา วันพฤหัสบดี ที่ ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๑๔

¹Ô·Ò¹àÃ×èͧ ÊÁºÑμԢͧ¤Ø³»Ù† ปดเทอมหนารอนปนี้ เพชร พลอย และแพร สามพี่นองตองมาพักอยูกับคุณปู และคุณยาที่อำเภอเล็กๆ ทางภาคเหนือ เนื่องจากคุณพอของพวกเขาไมสบายตองนอน พักรักษาตัวอยูที่โรงพยาบาล สวนคุณแมก็ตองทำงานในตอนกลางวันและไปเฝาคุณพอ ในตอนกลางคืน จึงไมมีเวลามาดูแลพวกเขา บานของคุณปูคุณยาเปนบานไมหลังใหญที่มีหองหับมากมาย คุณปูพาเด็กๆ สำรวจหองตางๆ จนกระทั่งถึงหองหนึง คุณปูบอกวา “นี่เปนหองเก็บสมบัติที่มีคาของปู” ่ เด็กทั้งสามไดยินดังนั้นก็จินตนาการกันไปวา ในหองนี้คงจะเต็มไปดวยสมบัติ ประเภทแกวแหวนเงินทอง แตเมื่อคุณปูดึงประตูหองใหเปดอาออก สิ่งที่เพชร พลอย และแพรเห็นก็คือ หนังสือ หนังสือ และหนังสือ หองนี้เต็มไปดวยหนังสือมากมาย หลายชนิดวางเรียงกันอยางเปนระเบียบจรดเพดานหอง ñð ÊÁºÑμԢͧ¤Ø³»Ù†

ศูนยสงเสริมและพัฒนาพลังแผนดินเชิงคุณธรรม “โอโห! มีแตหนังสือเต็มไปหมดเลย” พลอยอุทานดวยความตืื่นเตน อ นเต “หลานอยากอ “หลานอยากอานหนังสือเลมไหนก็เอาไปอานไดเลยนะ เมื่ออานเสรจแลวก็เอา นเสร็ มาคืนที่เี ดิมดวยละ” จากนั้นคุณปูก็พาไปยังหองอื่นๆ ตอ ท เมือสำรวจบานคุณปูครบทุกหองแลว เพชรก็ชวนนองทังสองไปเดินสำรวจรอบๆ ่  ้ ำรว หมูบาน แตพลอยติดใจหนังสือในหองคุณปู จึงขออานหนังสืออยูที่บาน พลอยชอบอาน  ยช หนังสืือมาก เธออานหนังสือทุกประเภท เพราะนอกจากจะสนุกไปกับเรื่องราวตางๆ แลว ส ง เธอยังไดรับความรูอีกมากมาย ั ตั้งแตมาอยูบานคุณปูพลอยก็ไดอานหนังสือเพิ่มขึ้นอีกเปนจำนวนมาก พลอย จำนวนมาก า ชวนพี่เเพชรกับนองแพรมาอานหนังสือดวยกัน แตทั้งสองอยากไปเดินเลนมากก า พ า กว พลอยจึงไมคะยั้นคะยออีก ขณะที่พลอยกำลังอานหนังสือ เพลินๆ ก็ไดยินเสียงนองแพรรองตะโกนวา  “ชวยดวย พี่เพชรโดนผึ้งตอย...ชวยดวยคะ” ด พลอยจึงรีบวิ่งออกไปตามเสียงของนองแพร และเหน บวิิ ะ ็ พี่เพชรนอนรองโอดโอยอยู เมืื่อเขาไปดููใกลๆ ก็็เห็นวาต เข ไปด กล ก ห็ ว ตามใบหนาและแขนมีจุดสีแดงๆ ที่เกิดจากการถูกผึ้งตอย และเจาจุดที่วานี้ก็เริ่มบวมมากขึ้นทุกที “ทำไมพี่เพชรถึงโดนผึ้งตอยไดละ” พลอยถามนองแพรที่ยืนรองไหเพราะสงสาร พี่ชาย “ก็พี่เพชรจะเก็บดอกไมไปฝากพี่พลอย ก็เลยถูกผึ้งตอยเอานะสิ” “โถ นาสงสารจัง พีเ่ พชรอดทนหนอยนะ เดียวพลอยวิงไปเอากลองยาทีบานกอน” ๋ ่ ่ สักพักพลอยก็วิ่งกลับมาพรอมกลองยาและกุญแจ พลอยเห็นแพรทำหนาสงสัย จึงอธิบายใหนองสาวฟงวา “กุญแจนี้เอาไวกดเหล็กไนของผึ้ง เพราะพิษของผึ้งอยูที่เหล็กไน จึงตองเอา น เหล็กไนออกจากบริเวณที่โดนตอยอยางเร็วที่สุด โดยใชกุญแจที่มีรูตรงปลายครอบจุดที่ ถูกตอย แลวกดลงใหเหล็กไนโผล คอยๆ จับเหล็กไนทางปลายแลวดึงออก อยาพยายาม แคะเพราะเหล็กไนอาจหักฝงคาอยูในเนื้อได พอเอาเหล็กไนออกมาไดแลวคอยทายา หรือประคบดวยน้ำแข็ง เมื่อวานพี่อานหนังสือที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องนี้พอดีนะ” ÊÁºÑμԢͧ¤Ø³»Ù† ññ

ศูนยสงเสริมและพัฒนาพลังแผนดินเชิงคุณธรรม “เหรอ ดีจังเลยนะ หนังสือนี่มีประโยชนจริงๆ ถาเราไมรูวิธีการปฐมพยาบาลคน หนงส น ระโยชน ร ถา ส ที่ถูกผึ้งตอย พี่เพชรคงตองแยแนๆ เลย พรุงนี้แพรไปอานหนังสือกัับพี่พลอยดวยดีกวา” ชรคงต งแ ค นั สื ก “พี่อานดวย” เพชรพูดขึ้นหลังจากที่อาการปวดทุเลาลงแลว อ นด คุณยาไดยินเสียงของแพรก็เลยเรียกคุณปูออกมาดู คุ คุณปูบอกวา “ปูดีใจที่หลานสามารถแกปญหาและชวยเหลือผูอื่นได เห็นไหมละ ็นไหม ว หนั วาหนังสือเปนคลังความรูที่มีคา หากเรารูจักเลือกอานหนังสือที่ดีมีประโยชนและนำ ละนำ ความรูมาใช ก็จะสามารถแกปญหาตางๆ ไดเหมือนอยางพลอยนี่แหละ” คุณยาซึ่งฟงคุณปูพูดอยูใกลๆ ก็ยื่นสมุดเลมเล็กๆ ใหหลานๆ พลางบอกวา “นี่จะหลานๆ...สมุดบันทึกนี้ยาใหไวเก็บสมบัติของคุณปูนอกเหนือจากที่จดจำ ...เมื่ออานพบสิ่งใดที่ดีมีประโยชนก็บันทึกไว เผื่อจะไดใชประโยชนในภายหนานะ” ใกลจะถึงวันเปดเทอม เด็กทังสามก็ไดรบขาวดีจากคุณแมวาคุณพอหายปวยแลว ้ ั  และจะมารับกลับบาน เมื่อกลับมาบานคุณแมก็สังเกตเห็นวาเพชรและแพรเปลี่ยนไปมาก เมื่อไหรที่มี เวลาวาง สามพี่นองจะหาหนังสือมานั่งอานดวยกัน แถมยังคอยบันทึกสิ่งตางๆ ใสสมุด เลมเล็ก จึงโทรไปถามคุณปู “สวัสดีคะคุณพอ เกิดอะไรขึ้นกับเด็กๆ คะ ตั้งแตกลับมา า จากบานคุณพอลูกๆ ของพิมก็กลายเปนหนอนหนังสือไปทั้งสามคนเลย” คุณปูหวเราะหึหึ แลวพูดวา “เปนอยางนันเหรอ อาจเปนเพราะสมบัตทพอยกให ั ้ ิ ี่  กใ พวกเด็็กๆ ก็ไดนะ” กเเด “ส “สมบัติอะไรหรือคะ” คุณแมถามดวยความสงสัย “พิมไปถามลููกๆ เองก็แลวกัน คราวหนาถาพิมมาพอจะใหพิมดูสมบัติของพอ มไปถามล ไ จะให ะ วางๆ ก็พาเด็กๆ มาเที่ยวอีกนะ” าเทีี วอี เปดเทอมใหม เพชร พลอย และแพรตางก็ตั้งใจเรียนอยางขยันขันแข็ง หากมี เวลาวางพวกเขาก็จะอานหนังสือ ทั้งหนังสือเรียนและหนังสืออื่นๆ เมื่อผลการสอบของ เทอมแรกออกมา ปรากฏวาสามพี่นองมีผลการเรียนที่ดีขึ้นมาก คุณพอคุณแมจึงให รางวัลดวยการพาสามพี่นองไปเที่ยวทะเล และหนังสือที่เด็กๆ อยากไดอีกคนละ ๑ ชุด ñò ÊÁºÑμԢͧ¤Ø³»Ù†

᧤Ô(·Ó) ´Õ ‹ÍÁ ´ ÊÐ¡Ô´μ‹ ¨´ÍÐäÃÍÂÙ‹¨Ð ´Õ... ÍŽÍ ¨´ºÑ¹·Ö¡¨ŒÐ... àÍÒäÇŒª‹ÇÂàμ×͹¤ÇÒÁ¨Ó ÍÍ...´¨§àÅ Í×èÍ...´Õ¨Ñ§àÅ à´ÕëÂÇ·ÓºŒÒ§´ŒÇ´աNjÒ

ã¹ÇÑÂà´ç¡ ¤¹ÁÕ¤ÇÒÁNjͧäÇ·Ò§ÊÁͧÊÙ§ ÊÒÁÒöÃѺ·ÃÒº áÅШ´¨Óä´ŒÃÇ´àÃçÇ ¶ŒÒ¾ÂÒÂÒÁàÅ‹ÒàÃÕ¹ÇÔªÒ¤ÇÒÁÃÙŒ ¾ÂÒÂÒÁÊѧà¡μ ¾Ô¨ÒóÒÊÔè§μ‹Ò§ æ ¾ÂÒÂÒÁ½ƒ¡ËÑ´μ¹ãËŒÁÕàËμؼŠÁÕÃÐàºÕº ÁÕ¤ÇÒÁ´Õ ¡ç¨ÐμԴ໚¹¹ÔÊÑ áÅÐÊÒÁÒö¹ÓÍÍ¡ÁÒ㪌Œ ä´Œ â´Â¶Ù¡μŒÍ§ ª‹ÇÂãËŒà¡Ô´¤ÇÒÁÊØ¢ ¤ÇÒÁÊÓàÃç¨ áÅФÇÒÁÃØ‹§àÃ×Í§á¡‹μ¹ ä´ŒÍ‹ҧṋ¹Í¹ã¹Çѹ¢ŒÒ§Ë¹ŒÒ. พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน วันที่ ๑ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๑๖ พระบรมราโชวาท สำหรับพระราชทานลงพิมพ ในหนังสือ “วันเด็ก”

¹Ô·Ò¹àÃ×èͧ ¹éÓãʡѺ㺢ŒÒÇ น้ำใสกับใบขาวเปนพี่นองฝาแฝดชาย น้ำใสแฝดผูพี่เปนเด็กชางจดชางจำ และ ชอบสังเกต สวนใบขาวแฝดผูนองไมคอยสนใจสิ่งรอบขาง วันๆ จดจออยูแตหนาจอ โทรทัศน เชาวันเสารวันหนึ่ง ทั้งสองตองไปเดินปากับชมรมอนุรักษธรรมชาติ คุณครู สุชาติจึงใหน้ำใสกับใบขาวและเพื่อนอีก ๓ คนอยูกลุมเดียวกัน พรอมทั้งมอบหมายให ใบขาวเปนหัวหนากลุม “กลุมเอมีน้ำใส ใบขาว ผักกาด ตอยติ่ง และหนูเล็ก ใหใบขาวเปนหัวหนากลุม นะ” ครูสุชาติบอกกับใบขาว “คะ คะ คราบ” ใบขาวรับคำดวยความงุนงง ะ ñö ¹éÓãʡѺ㺢ŒÒÇ

ศูนยสงเสริมและพัฒนาพลังแผนดินเชิงคุณธรรม “ฉันไมอยากเปนหัวหนากลุมเลย ฉันอยากเดินเลนเฉยๆ  ไมตองทำงาน” ใบขาวบนกับน้ำใส  “ทำไมละ นาภูมิใจออกที่ไดเปนหัวหนากลุม แลวเธอก็ ไมตองทำอะไรมากนี่ แคคอยสังเกตและจดจำสิ่งตางๆ ระหวางทาง เอาไว เราจะไดไมหลงทางไง” น้ำใสแนะนำ ว “หึ! ไมเห็นจะสนุกเลย ฉันอยากดูทีวีที่บานมากกวา วันนี้มีการตูนเเรืื่องโ ย ฉั อยากดู ร งโปรด ของฉันดวย” ใบขาวโตตอบ ทันใดนั้นก็ไดยินเสียงครูสุชาติบอกเด็กๆ วา “นักเรียนทุุกคนออกเดินทางไดแลว โดยใชแผนที่ซึ่งอยูกับหัวหนากลุม และ นท ท อยาลืมบันทึกสิ่งทีี่ไดพบเห็นดวยนะ แลวคอยกลับมาเจอกันที่นี่ตอนเที่ยง” ท เด็กๆ แตละกลุมออกเดินทางสำรวจปาตามเสนทางที่ครูมอบหมาย ขณะที่เดินไปในปา ใบขาวไมสนใจสังเกตสิ่งใด ในใจนึกถึงแตการตูนเรื่องโปรด ณะ “ปานนี้การตูนกำลังฉายอยูแนเลย ถึงตอนไหนแลวนะ...อยากดูจังเลย” ใบขาว ป บนพึมพำกัับตัวเอง ก สวนน้ำใสสนใจจดจำตนไมและใบไมที่แปลกตา พรอมทั้งเสนทางที่เดินผานมา ไดอยางแมนยำ “เดินเขาปาแลวเจอตนสักตนใหญ แลวก็เลียวซายไปประมาณ ๕๐ เมตร จะเจอ ดิ ้ ร กอไผกอใหญ แลวเลี้ยวขวาผานกอหญาที่มีดอกสีมวงๆ แลวเลี้ยวขวาอีกครั้งก็จะถึง ญ จุดหมายปลายทาง” น้ำใสเดินไปพรอมกับสำรวจสองขางทางอยางตั้งใจ ยท สวนเพืื่อนๆ ในกลุมตางสนใจจดบันทึกสิ่งที่พบเห็นระหวางทาง ไมวาจะเปน พื ตนไม ดอกไมชนิดตางๆ ซึ่งมีชื่อบอกไวทุกตนจนถึงที่หมาย ดต ต เมื่อถึงเวลาเดินทางกลับ ดิิ “กลับกันไดแลวพวกเรา ใกลจะเที่ยงแลว” น้ำใสชวนเพื่อนๆ พวก ว “ใชๆ ใบขาวจำทางกลับไดใชไหม นำทางเลยนะ” ผักกาดบอกกับใบขาว บได ไ ข “เออ...จะ...จะ...จำได จำไดอยูแลว มาๆ ตามฉันมา”” ใบขาวตอบดวยน้ำเสียง แล มาๆ ตามฉั มา ข วตอบด ไมมั่นใจ พลางคนหาแผนที่ในกระเปา ¹éÓãʡѺ㺢ŒÒÇ ñ÷

ศูนยสงเสริมและพัฒนาพลังแผนดินเชิงคุณธรรม คร้ันเเมืื่อเเดิินผานกอหญาที่มีดอกสีมวง ใบขาวเริ่มไมแนใจวาจะพาเพื่อนเดิน ครั ม ด ผ นกอหญ เลี เลี้ยวซายหรือเลี้ยวขวาดี “เอะ ตอนเขามาเราเลี้ยวไปทางไหน ใบขาวนึกในใจ ในที่สุดก็ตัดสินใจ ไหนนะ” พาเพื่อนเดินเลี้ยวขวาไป น้ำใสที่เดินตามหลังมาจึึงทักขึ้น าจ ท “ใบขาว เราตองเลี้ยวซายสิ ฉันจำตรงนี้ได” น้ำใสวา น “อาวเหรอ ขอโทษฉันลืมไป” ใบขาวแกตัว อ “ทำไมเธอไมดูแผนที่ละใบขาว” ผักกาดถามดวยความสงสัย ย “เออ...ฉัน...ฉันจำได ไมตองดูหรอก” ใบขาวตอบแบบอ้ำอึ้ง อบ เมื่อเดินผานกอไผกอใหญ ก็เจอทางแยกอีกครั้ง คราวนี้ใบขาวพาเพื่อนเลี้ยวไป ร ทางขวา น้ำใสจึงเอยทักอีกครั้ง ทำใหเพื่อนคนอื่นๆ เริ่มสงสัยวาทำไมใบขาวไมนำทาง ริ ตามแผนที่ พาเพื่อนเดินผิดทางตลอด “ทำไมเธอไมดแผนทีละ หรือวา...เธอทำหายใชมยใบขาว” ตอยติงเอยถามขึนบาง ู ่ ายใช ั้ ่ ้ “ใชเธอตองทำแผนที่หายแนๆ แลวไมยอม มยอมบอกพวกเรา ถาเราหลงปาเธอจะทำ อยางไร” หนูเล็กตอวาใบขาว “เออ...ฉันขอโทษนะทุุกคน ฉันลืมเอาแผนที่มานะ” ใบขาวยอมรับหนาเศราและ ฉั ื รูสึกสำนึกในความผิดพลาดขอ วเอง ในความผิ พลาดของตัั ค “ไมเปนไรนะทุกคน ฉันจำทางได ฉันจะพาพวกเธอกลับเอง” น้ำใสบอกกับ เพื่อนๆ เด็กๆ ทั้งสี่เดินตามน้ำใสออกไปจนถึงทางออก ทุกคนดีใจที่กลับมาถึงจุดนัดพบ ไดทันเวลาในที่สุด ใบขาวรูสึกโลงใจและนึกขอบคุณความชางสังเกต ชางจดชางจำของ น้ำใส ทำใหเขาและเพื่อนๆ กลับออกมาจากปาไดอยางปลอดภัย “ตอไปฉันจะเปนแบบเธอนะน้ำใส ฉันจะหัดสังเกตและจดจำสิ่งตางๆ รอบตัว เหมือนเธอ” ใบขาวกระซิบบอกน้ำใส ตั้งแตวันนั้น ใบขาวก็เปลี่ยนไปเปนคนชางสังเกต จดจำสิ่งตางๆ อยูเสมอ และ มีความเปนระเบียบเรียบรอยมากขึน ทังยังมีผลการเรียนดีสอบไดคะแนนสูงทุกวิชาอีกดวย ้ ้ ñø ¹éÓãʡѺ㺢ŒÒÇ

᧤Ô(·Ó) ´Õ ‹ÍÁ ´ ÊÐ¡Ô´μ‹ àËç¹·ÕÇ‹Ò...à´ÕëÂÇ¡çμŒÍ§ËѴ໚¹¤¹ª‹Ò§Êѧà¡μ ª‹Ò§¨´ª‹Ò§¨ÓºŒÒ§áÅŒÇÅ‹Ð ¨Ð䴌ࡋ§æ áÅЪ‹ÇÂá¡Œ»˜ÞËÒãËŒà¾×è͹æ ä´ŒàËÁ×͹¡Ñº¹éÓãÊÂѧä§Å‹Ð âÍŒâË! ¹éÓãÊà¡‹§¨Ñ§àÅ ·Õè¹Ó·Ò§ à¾×è͹æ ÍÍ¡¨Ò¡»†Òä´Œ

à´ç¡¤Çâǹ¢ÇÒÂËÒÇÔªÒ ¾ÃŒÍÁ·Ñ駽ƒ¡¤ÇÒÁ໚¹ÃÐàºÕºÃÙŒàËμØÃÙŒ¼Å ãˌᡋμÑÇ à¾ÃÒÐÇÔªÒáÅФÇÒÁ໚¹ÃÐàºÕº¹Ñ鹨Ъ‹ÇÂãËŒ¤Ô´¶Ù¡ ·Ó¶Ù¡ ¾Ù´¶Ù¡ ¨Ð·Óãˌ໚¹¤¹ÁÕÍÔÊÃÀҾ᷌Í‹ҧàμçÁໂ›ÂÁ ã¹Çѹ¢ŒÒ§Ë¹ŒÒ. พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน วันที่ ๑๒ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๑๗ พระบรมราโชวาท พระราชทานเพื่อเชิญลงพิมพ ในหนังสือ “วันเด็ก” พ.ศ. ๒๕๑๗

¹Ô·Ò¹àÃ×èͧ μŒ¹¡ÅŒÒ¤¹ãËÁ‹ ณ โรงเรียนแสนสุขวิทยา คุณครูนิภากำลังมอบหมายใหนักเรียนชั้นประถม ศึกษาปที่ ๖ คนควาขอมูลดวยตัวเองในหองสมุด “วันนี้ครูจะใหนักเรียนแตละคนจำแนกประเภทของสัตวตางๆ คือ สัตวปก สัตว น้ำ สัตวบก และสัตวครึ่งบกครึ่งน้ำนะจะ ออ...อยาลืมคนควาขอมูลในหนังสือใหดี และก็ ตรวจทานใหละเอียดรอบคอบละ ถาใครทำไดดีครูจะมีรางวัลให” ครูนิภากลาวกอนเดิน จากไป “คะคุณครู” “ครับคุณครู” เด็กๆ ขานรับอยางพรอมเพรียงกัน เมื่อคลอยหลังครู “นี่ลูกแกว เธอทำไดกี่ขอแลว” ตนกลาเด็กชายจอมแกนประจำหองเอยถาม òò μŒ¹¡ÅŒÒ¤¹ãËÁ‹

ศูนยสงเสริมและพัฒนาพลังแผนดินเชิงคุณธรรม “ฉันทำไดสองขอแลวละ” เด็กชายลูกแกวตอบพรอมกับพลิกอานขอมูลจาก หนังสือเลมโตดวยความกระตือรือรนที่จะคนหาคำตอบ “โธ...เธอนี่ชักชาจริงๆ สูฉันก็ไมได ทำใกลจะเสร็จแลว จะไดไปวิ่งเลนซะที” “โอโฮ ทำไมเธอเกงจัง เธอรูจักสัตวทุกชนิดเลยเหรอ” ลูกแกวชื่นชมตนกลา “อือ...ก็ทำนองนั้นแหละ แตบางอยางฉันก็ไมรูหรอก เดาๆ เอานะ รับรองฉัน เดาถูกหมด เฮย! ไมใช ตอบถูกหมดแน ฮา ฮา ฮา” พูดจบตนกลาก็ตั้งหนาตั้งตา ทำงานดวยความรีบเรงเพื่อจะไดเสร็จไวๆ “อืม กบเหรอ ฉันเคยเห็นตอนมันอยูบนบก ตอนอยูในน้ำไมยักเคยเห็นซักที มันตองเปนสัตวบกแนๆ แลวพะยูน...พะยูนตัวมันเปนยังไงนะ เปนสัตวปกแลวกันเพราะ .พะยู ตั มั เป ยั ไงนะ เป สั ว แล พ สัตวปกไมคอยมี ฮิ ฮิ ฮิิ” ตนกลาพึึมพำคนเดียว ล พ “ไชโย...เสร็จแลว ลันลันลา” ตนกลานำแบบฝกหัดไปสงที่โตะครูกอนใครเพอน ล พื่อน เสร็จแลวก็เที่ยวหยอกลอคนนั้นคนนี้ แตเมื่อเห็นเพื่อนทุกคนลวนตั้งหนาตั้งตาคนควา อกล ก็รูสึกเบื่อ เลยหยิิบหนังสือการตูนในกระเปามาอานเลน แลวก็เผลอหลับไป ขณะที่ หย ลูกแกวกำลังขะมักเขมนทำงานอยางรอบคอบ ะ “นี่ไง หนังสือเลมนี้มีเรื่องของกบ...กบเปนสัตวครึ่งบกครึ่งน้ำ แลวพะยูนเปน นี สัตวน้ำและอาศัยอยูในทะเล” ผานไปเกือบครึ่งชั่วโมง ลูกแกวจึงทำแบบฝกหัดเสร็จ ะ เมื่อคุณครูนิภากลับมาตรวจแบบฝกหัดของนักเรียน... “คนที่ไดคะแนนสูงสุดก็คือ...เด็กชายลูกแกว นักเรียนปรบมือใหเพื่อนดวยจะ” ครูนิภาชืนชมลูกแกว เพื่อนๆ ตางก็ปรบมือเกรียวกราว ่ “ทุกคนทำไดดีมากจะ ครูจะใหรางวัลโดยการใหไปเลน ที่สนามเด็กเลนได” ครูนิภาบอกกับเด็กๆ ด็ “ไชโย” ตนกลากระโดดโลดเตนดวยความดีใจ เพราะ ไช อยากไปเลนนอกหองเรียนใจจะขาด “ทุกคน...ยกเวนเด็กชายตนกลา” ครูนิภาวา น “ทำไมละครับคุณครู” ตนกลาถามครูนิภาดวยสีหนาฉงนระคนผิดหวัง  “ก็เพราะวาเธอทำงานที่ครูสั่งผิดเกือบหมดเลยนะสิ เพราะฉะนั้นเธอจะตองทำ ธอ ำ μŒ¹¡ÅŒÒ¤¹ãËÁ‹ òó

ศูนยสงเสริมและพัฒนาพลังแผนดินเชิงคุณธรรม แบบฝกหัดใหมทั้งหมดและทำใหถูกตองดวย เขาใจไหมจะ” ครูนิภาบอกกับตนกลา “ครั “ครับผม” ตนกลาจำใจย บอยางเศราๆ ในใจแอบอิจฉาลูกแกวกับเพื่อนๆ ที่ นกล จำใจยอมรั ได ไดวิ่งเลนในสนามเด็กเลนอยางสนุกสนาน สนาน จนกระทั่งถึงเวลาเลิกเรียน เด็กๆ ทุกคนตางเก็บกระเปากลับบานกันแลว ดกๆ แตตนกลายังงวนอยูกับการทำแบบฝกหัดดวยค งวลเพราะอยากจะกลับบานแลว ความกั เชนกัน “นี่หนังสือของฉัน ฉันใหเธอยืม” ลูกแกวกลาวพรอมยื่นหนังสือใหกับตนกลา ก แลวพูดตอวา “หนังสือเลมนี้มีขอมูลเกี่ยวกับสัตวชนิดตางๆ เยอะแยะเลย เธออยาลืมเปดดูนะ ๆ ฉันไปละ” พูดจบลูกแกวก็เดินจากไป ตนกลารับหนังสือไวดวยความตื้นตันใจพรอมกลาวขอบคุณเพื่อนที่มีน้ำใจ พร พลางพลิกดูขอมูลในหนังสือ ในที่สุดตนกลาก็ทำแบบฝกหัดเสร็จ บบ  และนำไปสงครูนิภาที่หองพักครู คราวนี้ครูนิภากลาวชมตนกลาที่ทำงานเปนระเบียบ งานเ และสามารถตอบคำถามไดถูกตอง “อืม...ดีมากตนกลา คราวนี้เธ ราวนี ธอตอบคำถามไดถูกหมดทุกขอเลยนะ ถารูจัก ขวนขวาย...หมั่ันเสาะแสวงหาความรูเพิ่มเติม ไมอยูนิ่งปลอยเวลาใหผานไปอยางเปลา ขวาย หม เสาะแสวง าค ประโยชน สนใจคนควาขอมูลและทำงานใหเปนระเบียบตั้งแตแรก ปานนี้ก็คงไดกลับบาน ไปแลวละ แตไมเปนไร ถือวาเธอไดแกไขตัวเองแลวในวันนี้ วันตอไปก็ขอใหตั้งใจอยางนี้ ร นะจะ” “ครับคุณครู” ตนกลารูสึกดีใจที่ไดรับคำชมจากครูนิภา และตั้งใจวาพรุงนี้จะตอง ขอบคุณลูกแกวที่ใหยืมหนังสือ และจะตั้งใจเรียนเหมือนลูกแกวดวย หลังจากวันนั้น ตนกลาก็ปรับปรุงตัวเองใหม ใสใจและรอบคอบกับงานที่ครู มอบหมายใหทำทุกครั้ง แถมยังทำงานอยางมีระเบียบวินัย ทำใหตนกลามีผลการเรียน ที่ดีและเปนที่รักของเพื่อนๆ... òô μŒ¹¡ÅŒÒ¤¹ãËÁ‹

᧤Ô(·Ó) ´Õ ‹ÍÁ ´ ÊÐ¡Ô´μ‹ ËÁÑè¹áÊǧËÒ¤ÇÒÁÃÙÙŒ äÁ‹»Å‹ÍÂàÇÅÒ¼‹Ò¹ä»â´Âà»Å‹Ò »ÃÐ⪹ Ê‹§¼Å´Õ ãËŒ¡ÑºμÑÇàÃÒàͧàËÁ×Í¹μŒ¹¡ÅŒÒ ໚¹μÑÇÍ‹ҧä§Å‹Ð 㪋...㪋 àÃÒμŒÍ§¢Ç¹¢ÇÒ áÅÐÁÕÃÐàºÕºÇÔ¹ÑÂ

ÇÑÂà´ç¡à»š¹ÇÑÂÊÓ¤ÑÞÊÓËÃѺÇÒ§ÃÒ¡°Ò¹à¾×èͤÇÒÁÊÓàÃç¨ ¤ÇÒÁà¨ÃÔÞ áÅФÇÒÁÊآ㹪ÕÇÔμ àÂÒǪ¹¨Ö§μŒÍ§äÁ‹»Å‹ÍÂãËŒ¼‹Ò¹ä»à»Å‹Ò â´ÂÁÔä´Œ ¢Ç¹¢ÇÒÂËÒ¤ÇÒÁÃÙŒáÅФÇÒÁ´ÕãÊ‹μÑÇ à¾ÃÒСÒáÃзÓઋ¹¹Ñé¹ à»š¹¡Òà ·ÓÅÒÂμ¹àͧ·ÓÅÒÂʋǹÃÇÁâ´Âá·Œ. พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน วันที่ ๑๙ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๑๘ พระบรมราโชวาท พระราชทานเพื่อเชิญลงพิมพ ในหนังสือ “วันเด็ก” พ.ศ. ๒๕๑๙

¹Ô·Ò¹àÃ×èͧ ¡ŒÍ¹ËÔ¹ÇÔàÈÉ ทุกเย็นเมื่อกลับจากโรงเรียน ขาวโพดจะอานหนังสือเพื่อทบทวนสิ่งที่ไดเรียนรู มาในแตละวัน เสร็จแลวก็จะอานหนังสือเพื่อเตรียมพรอมสำหรับการเรียนในวันตอไป ทำใหขาวโพดมีผลการเรียนที่ดีตลอดมา แมวาขาวโพดจะเปนเด็กที่ขยันเรียน แตในใจ ลึกๆ ขาวโพดก็นึกอยากไดของวิเศษสักชิ้นเพื่อชวยใหตนเรียนเกงขึ้นเหมือนในนิทานที่ เคยฟงเมื่อยังเปนเด็ก และแลวชวงเวลาปดเทอมใหญที่เด็กๆ ทุกคนรอคอยก็มาถึง สำหรับขาวโพดก็ รอคอยที่จะไดเดินทางไปทองเที่ยวและเรียนรูตามที่ตางๆ เชนกัน ปดเทอมนี้ครอบครัว ของขาวโพดพากันไปเที่ยวทะเล ขาวโพดสนุกสนานกับการเลนน้ำทะเล และเดินดู เปลือกหอยที่อยูตามชายหาดอยางตื่นเตน เด็กชายวาดรูปเปลือกหอยชนิดตางๆ ไวใน สมุดบันทึก เพื่อจะไดนำรูปนั้นกลับมาคนควาวาเปลือกหอยที่เจอคือหอยอะไรบาง òø ¡ŒÍ¹ËÔ¹ÇÔàÈÉ

ศูนยสงเสริมและพัฒนาพลังแผนดินเชิงคุณธรรม ระหวางที่ขาวโพดงวนอยูกับการวาดรูปเปลือกหอย เด็กชายแปลกหนาคนหนึ่ง ก็เดินเขามาหาขาวโพด พรอมกับถามดวยความสงสัยวา “เธอวาดรู ป เปลื อ กหอยทำไมเหรอ ฉั น ไม เ ห็ นว า มั น จะสวยตรงไหนเลย” เด็กชายแปลกหนาเอยถาม ขาวโพดจึงตอบไปวา “ฉันก็วาดรูปเอาไว พอกลับไปถึงบาน ฉันก็จะไปดูในหนังสือวาเปลือกหอยแบบนี้เปนเปลือกหอยอะไรไง” เด็กชายแปลกหนาไดยินดังนั้นจึงหัวเราะ และบอกกับขาวโพดวาตนเองรูจัก เปลือกหอยทุกชนิด และจำไดหมดโดยไมตองบันทึกใหเสียเวลา เพราะมีกอนหินวิเศษ ที่ชวยใหจดจำทุกอยางไดอยางรวดเร็ว “ไมเชื่อก็ลองชี้เปลือกหอยตามชายหาด หรือรูปทีเ่ ธอ หาด หรื รู ที ธอ วาดไวดูสิ ฉันจะบอกชื่อใหถูกหมดเลย” ลย ย “นี่ไงกอนหินวิเศษของฉััน” เด็็กชายแปลกหนาแบมืออวด งฉ กอนหินรูปรางประหลาดใหขาวโพดดู ขาวโพดรูสึกตื่นเตนและนึกอยากได ห กอนหินวิเศษนี้บาง “ฉันจะหามันไดจากที่ไหน” ขาวโพดถามดวยความสนใจ ั เด็กชายแปลกหนาจึงพาขาวโพดเดินหากอนหินตามชายหาด ในที่สุดทั้งคูก็เจอ ปล กอนหินรูปรางคลายกัน แมจะแปลกใจอยูบางวากอนหินวิเศษอะไรจะหากันไดงายๆ ตาม ชายหาดอยางนี้ แตเมื่อเห็นเด็กชายแปลกหนาบอกชื่อเปลือกหอยไดอยางคลองแคลว ขาวโพดก็ดีใจที่จะไดกอนหินวิเศษมาชวยทำใหตนเรียนหนังสือเกงขึ้น “เวลาเเธอทำขอสอบเธอก็ตองนำมันติดตัวไปดวย มันจะชวยใหเธอทำขอสอบได อยางสบายเลยแหละ อยาลืมที่ฉันบอกละ ถาเธอลืมเอามันติดตัวเธอก็จะทำขอสอบได ย ไมคอยดีนัก” เด็็กชายแปลกหนากำชับ ด เมื่อกลัับมาบาน ขาวโพดนำรูปเปลือกหอยมาคนควา และพบวาชื่อเปลือกหอย ล ที่เด็กชายแปลกหนาบอกตรงกับในตำรา ขาวโพดยิ่งเชื่อสนิทใจและเก็บกอนหินวิเศษไว ห กับตัวเสมอ ทุกวันเวลาอานหนังสือก็จะเอากอนหินวิเศษออกมาวางบนโตะอานหนังสือ และคิดไปวาระยะหลังตนเรียนรูไดดีกวาเมื่อกอน... ลัั และแลววันสอบก็มาถึง เด็กชายจัดแจงเอากอนหินใสไวในกระเปากางเกงโดยที่ อบ บ ไมรูเลยวากระเปากางเกงตััวนั้ันมีรอยขาด ระหวางเดินไปโรงเรียนกอนหินวิเศษจึงหลน ตั น ¡ŒÍ¹ËÔ¹ÇÔàÈÉ òù

ศูนยสงเสริมและพัฒนาพลังแผนดินเชิงคุณธรรม หายไปโดยที่ขาวโพดไมรูตัว หลงเคารพธงชาติคุณครููใหนักเรียนทุกคนเขาหองสอบ ขาวโพดนั่งประจำที่ดวย หลัั เคารพธงชาติิ คร ห เรี ควา ความมัั่นใจเปนพิเศษ พลางลวงหากอนหิินวิเศษในกระเปากางเกง แตกอนหินไมอยูกับ วิ ศษ เขาแลว ขาวโพดตกใจและขาดความมั่นใจไปในทันที แตเมื่อคุณครูนำขอสอบมาแจก ใ ทั ขาวโพดกลับสามารถทำขอสอบไดอยางงายดาย โดยไมตองพึ่งกอนหินวิเศษแตอยางใด ยไม จากทีเ่ คยกังวลวาจะทำขอสอบไมไดเพราะไมมกอนหินวิเศษกเปลียนเปนความสนุกสนาน ี ศษก็ ่ ในการทำขอสอบ ผลสอบในครั้งนั้นขาวโพดมีคะแนนนำมาเปนอันดับหนึ่ง และไดเปนตัวแทน บ โรงเรียนไปตอบปญหาวิทยาศาสตรจนไดรางวัลชนะเลิศ สรางชื่อเสียงใหกับโรงเรียน รา โดยที่ไมมีกอนหินวิเศษคอยชวยเหลือแตอยางใด คื น หนึ่ ง ข า วโพดฝ น เห็ น เด็ ก ชายแปลกหน า ในฝ น ข า วโพดบอกเรื่ อ งราว ฝ ทั้งหมดใหกับเพื่อนใหมฟง ทันใดนั้นเด็กชายแปลกหนาก็กลายรางเปนนางฟาแสนสวย ลา นางฟาบอกกับขาวโพดวา “เธอไมตองมีของวิเศษอะไรหรอกจะ เพราะการทีเ่ี ธอเปนเด็กขยัน ชอบขวนขวาย  ก รท หาความรูใสตัวอยูตลอดเวลาโดยไมปลอยเวลาวางใหเปลาประโยชนนั้น มีคากวาของ วางให ว ศษใดๆ วิิเศษใดๆ ขอใหเธอจงยึดมั่นในสิ่งตางๆ เหลานี้ตลอดไป แลวเธอจะมีชีวิตที่ดี ในวัน ๆ เหล น ขางหนา....ลากอนจะ” พูดจบนางฟาก็หายตัวไป หน .ลาก นจ ู จบนางฟ ก็ ายต น บ ตั้งแตนั้นเปนตนมาขาวโพดไมเคยอยากไดของวิเศษใดๆ เพราะรูแลววา...ความ ขยัน ความเอาใจใสในการเลาเรียน และหาความรูคือของวิเศษที่แทจริง ó𠡌͹ËÔ¹ÇÔàÈÉ

᧤Ô(·Ó) ´Õ ‹ÍÁ ´ ÊÐ¡Ô´μ‹ ´ÙÊÔ ¢¹Ò´¢ŒÒÇâ¾´¨ÍÁ¢Âѹ ÂѧäÁ‹ËÂØ´ ËÒ¤ÇÒÁÃÙ ãÊμÇàÅ ËÒ¤ÇÒÁÃŒŒ ãÊ‹μÑÇàÅ à´ÕëÂǨÐäÁ‹ÅͧàÍÒÍ‹ҧºŒÒ§àËÃÍ! Í×Á... ´ÕàËÁ×͹¡Ñ¹ à¾ÃÒСÒâÂѹ àÍÒã¨ãÊ‹¡ÒÃàÃÕ¹ ໚¹¢Í§ÇÔàÈÉ ·ÕèÍÂÙÙ‹ ã¹μÑÇàÃÒàͧ äÁ‹àËç¹μŒÍ§ä»ËÒ ¨Ò¡·Õè ä˹àÅÂ

à´ç¡ æ ·ÓÍÐäÃμŒÍ§ËÑ´ãËŒÃÙŒμÑÇ ¡ÒÃÃÙŒμÑÇÍÂÙ‹àÊÁͨзÓãˌ໚¹ ¤¹ÁÕÃÐàºÕº áÅФ¹·ÕèÁÕÃÐàºÕº´ÕáÅŒÇ ¨ÐÊÒÁÒöàÅ‹ÒàÃÕ¹áÅÐ ·Ó¡Òçҹμ‹Ò§ æ ä´ŒŒ â´Â¶Ù¡μŒÍ§ÃÇ´àÃçÇ ¨Ð໚¹¤¹·Õè¨ÐÊÌҧ¤ÇÒÁÊÓàÃç¨ áÅФÇÒÁà¨ÃÔÞãˌᡋμ¹àͧᡋʋǹÃÇÁã¹Í¹Ò¤μ䴌͋ҧṋ¹Í¹ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน วันที่ ๑๒ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๒๐ พระบรมราโชวาท พระราชทานลงพิมพ ในหนังสือ “วันเด็ก” ประจำป ๒๕๒๑

¹Ô·Ò¹àÃ×èͧ àÁ×ͧÁÕÃÐàºÕº ทีเ่ มืองมีระเบียบ ทุกอยางถูกจัดไวอยางเปนระเบียบเรียบรอย ตนไมปลูกเปนแถว เป น แนวอย า งสวยงาม ถนนหนทางก็ ดู ส ะอาดตาไร ข ยะ เด็ ก ๆ ทุ ก คนถู ก สอนว า หลังกลับจากโรงเรียน ตองเก็บอุปกรณ

Add a comment

Related presentations

Related pages

นิทาน "ทำดีตามคำพ่อ ...

นิทาน 'ทำดีตามคำพ่อ' e-book : นิทาน 'ทำดีตามคำพ่อ' ในรูปแบบ ebook ...
Read more

นิทาน ทำดีตามคำพ่อ

นิทาน ทำดีตามคำพ่อ ผู้แต่ง: ...
Read more

ทำดีตามคำพ่อ

นิทาน "ทำดีตามคำพ่อ" : นิทานปลูกฝังคุณธรรม จริยธรรม ...
Read more

"นิทาน ""ทำดีตามคำพ่อ"""

สวมหมวกเล่านิทาน ... "นิทาน ""ทำดีตามคำพ่อ""" พิมพ์ลักษณ์:
Read more

ทำดีตามคำพ่อ นิทาน ...

อ่านรายละเอียด ทำดีตามคำพ่อ ... ตามคำพ่อ นิทาน ...
Read more

นิทานทำดีตามคำพ่อ (15 ...

นิทานทำดีตามคำพ่อ (15 พ.ค. 2554) Share ! Version: Categories: Download: Download: 569: Size:
Read more

นิทาน นักเรียน - Education

นิทาน ทำดีตามคำพ่อ นิทาน ทำดีตามคำพ่อ ...
Read more

นิทาน เรื่องงานศพ ...

นิทาน ทำดีตามคำพ่อ นิทาน ทำดีตามคำพ่อ เป็นนิทานปลูกฝัง ...
Read more